Terugblik op het Cheetah Conservation Fund: het tweede verblijf van een werkende gast
-
- door Jill Downey August 20, 2024
In juli 2024 keerde ik terug naar het Cheetah Conservation Fund in Namibië, vijftien jaar nadat ik er voor het eerst als werkende gast was geweest.
Terwijl ik vanaf de hoofdweg over het lange pad reed, zag ik de karakteristieke vorm van het Waterbergplateau het landschap domineren en mijn eerste indruk was dat alles precies was zoals ik het me herinnerde. Maar toen ik werd verwelkomd en rondgeleid, zag ik dat alle prachtige, inspirerende natuurbeschermingsprojecten bij CCF gegroeid en ontwikkeld waren sinds mijn laatste bezoek in 2009. In de twee weken die volgden, werd ik herinnerd aan de holistische benadering van CCF op het gebied van natuurbehoud op regionaal, nationaal en internationaal niveau.
Mijn tijd als werkende gast was elke dag divers en anders. Op mijn eerste dag werd ik ingedeeld bij het cheetateam. Eerst observeerde ik de dagelijkse cheetaloop – waarbij de jongere cheeta's worden getraind en toeristen kennismaken met het werk van CCF – en daarna bereidde ik vlees met supplementen en, waar nodig, medicijnen voor de achtentwintig cheeta's die er momenteel verblijven. Mijn mesvaardigheden verbeterden en ik leerde hoe ik vet, kraakbeen en gebroken botten van het vlees kon verwijderen voordat het aan de cheeta's werd gegeven. Nooit was een nagelborstel zo nuttig als na een sessie in de vleeskamer!
Het voeren van de individuele cheeta's varieerde van het serveren van zacht, voorverteerd gehakt aan de oudere katten tot het achterlaten van grotere brokken vlees in de verblijven van cheeta's die aan het revalideren waren voordat ze werden vrijgelaten in het wild.
Tijdens mijn verblijf was ik getuige van een ongelooflijk indrukwekkend moment toen een wilde cheeta werd vrijgelaten na herstel van een verwonding. Haar voortgang wordt door CCF gevolgd via een GPS-halsband. De permanente bewoners daarentegen bestaan uit cheeta's die als welpen zijn gered en nooit de kans hebben gehad om te leren jagen en te overleven in het wild, en cheeta's die illegaal als huisdier zijn gehouden.
Mijn taken de volgende dag brachten me naar het hondenteam – het voeren en verzorgen van de Anatolische waakhonden, gefokt en getraind bij CCF voordat ze hun werk op boerderijen begonnen om geiten en schapen te beschermen tegen roofdieren. Dit is een prachtig voorbeeld van hoe CCF natuurbehoud in de praktijk aanpakt, door samen te werken met de lokale gemeenschap om conflicten tussen boeren en roofdieren te verminderen door praktische oplossingen en hulpmiddelen te bieden. Ik was verheugd om tijdens mijn verblijf negen nieuwe Anatolische puppy's te ontmoeten, en hun trotse moeder, Misty-Lee!
Bij CCF is een modelboerderij ontwikkeld met melkgeiten, boergeiten (gebruikt voor de vleesproductie) en dikstaart Damara-schapen. De boerderij wordt gebruikt voor het trainen van de waakhonden, waarmee hun waarde voor de boerengemeenschap wordt aangetoond. Het is ook de bron van geitenmelk, die door CCF's Dancing Goat Creamery wordt gebruikt voor de productie van verschillende soorten kaas, ijs, fudge en zeep. Ik heb enorm genoten van mijn werk in de creamery! Op mijn vrije dag ben ik direct naar het café gegaan om een milkshake met Amarula-ijs te drinken.
Ik werkte ook in de Chewbaaka Memorial Garden, vernoemd naar het allereerste verweesde cheetajong dat werd gered door Dr. Laurie Marker, de oprichter van CCF. Ik had het geluk gehad Chewbaaka vijftien jaar eerder te ontmoeten tijdens mijn bezoek en ik had het voorrecht om hem dit keer te eren. Chewbaaka werd zestien jaar oud, bijna twee keer zo oud als een wilde cheeta.
Ik was gefascineerd door de samenwerking met de twee honden van het Ecology Team die de uitwerpselen identificeren – de Mechelse herderszusjes Enya en Gamena. Hun discipline en vermogen om cheeta-uitwerpselen te onderscheiden van die van andere roofdieren was prachtig om te zien.
Naast de werkende gasten waren er veel stagiairs – bachelor- en masterstudenten van over de hele wereld – die waardevolle praktijkervaring opdeden en gegevens verzamelden voor hun onderzoeksprojecten. Het samenwerken met de dierenartsen, zoölogen en natuurbeschermers van de toekomst was een ongelooflijk inspirerend aspect van mijn verblijf. Ik was vooral onder de indruk dat CCF een kader had gecreëerd waardoor veel Namibische stagiairs samen met hun internationale collega's konden deelnemen.
Werkende gasten en stagiairs krijgen de kans om dingen te doen en te zien die ze niet zouden kunnen als ze Namibië als toerist zouden bezoeken. Een van de hoogtepunten van mijn verblijf was bijvoorbeeld twaalf uur lang in een schuilhut zitten en soorten tellen bij een waterpoel. Hoewel het niet altijd even comfortabel was, was het fascinerend en niet iets wat ik als toerist op safari had kunnen doen!
Om mijn ervaring als werkende gast samen te vatten: ik heb nieuwe vaardigheden geleerd, fantastische dieren in het wild gezien, inspirerende mensen ontmoet, hard gewerkt en heel veel lekker gegeten! Ik kan de ervaring van harte aanbevelen aan mensen van alle achtergronden.
Gerelateerd lezen
-
October 20, 2025
Hoe voorkom je uitsterven? -
October 17, 2025
Twee CCF-reizen – Oost- en Zuidelijk Afrika