Eens, twee keer, drie keer een werkende gast
-
- door Charles Bieber July 8, 2019
Linda en ik (Charles) bezochten CCF voor het eerst als werkende gasten in 2004 via Earthwatch als vrijwilligers. Het voelde alsof er niets was waar we niet bij betrokken waren tijdens onze reis. We hielpen met het voeren van de aanwezige cheeta's, het schoonmaken van hokken, het voorbereiden van uitwerpselen voor genetische analyse, het helpen bij het tellen van wild in het CCF-reservaat, het voeren en uitlaten van de waakhonden van de Model Farm, een beetje administratieve organisatie; en in Linda's geval hielpen we met het controleren van de vitale functies van een verdoofde cheeta voor een ingreep in de kliniek en het toedienen van vaccinaties aan een aantal geiten. Tijdens dit verblijf hadden we het voorrecht om Dr. Marker te leren kennen, Chewbaaka (ambassadeur cheeta) te ontmoeten en samen te werken met Matti Nghikembua (senior ecoloog en bosbeheerder).
Na onze eerste reis naar Namibië hebben we onze internationale reizen een tijdje afgewisseld, maar we bleven wel geïnteresseerd in CCF. Gelukkig konden we een aantal CCF-evenementen in de Pacific Northwest bijwonen, namelijk een paar "Big Cat, Big Party"-evenementen in Portland, en een evenement met Laurie in Seattle. We dachten altijd terug aan onze reis uit 2004 en Linda had altijd een grote liefde voor de cheeta. Eind 2017 beseften we dat we terug wilden naar Namibië en begonnen we met de planning voor onze reis in 2018.
Tijdens de planningsfase hoorden we dat CCF was blijven groeien en nu de gloednieuwe Cheetah View Lodge had, dus spraken we af om daar te verblijven voor onze aanstaande reis. Hoewel het een stukje verder lopen was naar het hoofdgebouw, hebben we er enorm van genoten. Het was elke extra stap waard. We hielpen opnieuw met veel van de taken van het personeel, in de hoop dat onze hulp hun leven wat makkelijker zou maken. Net als tijdens ons eerste bezoek hadden we een goede band met het personeel, met name met de cheetaverzorgers en de hondenverzorgers met wie we nauw samenwerkten. We hadden gehoopt Matti weer te zien, maar we waren teleurgesteld dat we hem, hoewel hij nog steeds bij CCF werkte, zouden missen omdat hij in Finland aan zijn doctoraat werkte.
Terugkijkend op onze geweldige en bevredigende ervaring in 2018, duurde het niet lang voordat we begonnen met het plannen van een terugreis in 2019. Toen we aankwamen, waren we bijna overweldigd door de hartelijke ontvangst door de mensen met wie we het jaar ervoor hadden samengewerkt. Het was geweldig om terug te zijn. We weten dat werkende gasten (zoals we er nu al drie keer zijn geweest) er zijn om te ervaren, te leren en te helpen, dus we hebben er extra op gelet dat we hielpen met alle dagelijkse klusjes, in de hoop de werkdag van het personeel wat makkelijker te maken. Helaas hebben we Matti opnieuw moeten missen vanwege studieverplichtingen. Voorlopig moeten we het doen met het volgen van zijn carrière in de CCF-nieuwsbrieven.
Al met al gaf het ons veel persoonlijke voldoening te weten dat we meewerkten aan een uiterst belangrijk project.
Gerelateerd lezen
-
October 20, 2025
Hoe voorkom je uitsterven? -
October 17, 2025
Twee CCF-reizen – Oost- en Zuidelijk Afrika