Mijn tijd bij CCF – Werkende gast Monique Kuypers
-
- door Monique Kuypers May 10, 2018
Mijn naam is Monique Kuypers en ik ben een paardendierenarts uit Nederland. Ik ben zes maanden op sabbatical als gastdierenarts aan de Universiteit van Dronten, waar ik de opleiding Equine Business Management geef. Ik kwam in 6 in contact met CCF toen ik hielp bij de vrijlating van vijf mannelijke cheeta's in het Namib Rand-reservaat in het zuidwesten van Namibië. In juli 2008 keerde ik terug naar Namibië en CCF en bleef ik vrijwilligerswerk doen als gastdierenarts op de verschillende afdelingen van CCF.
De eerste keer dat ik naar Afrika kwam, voelde ik me thuis. Ik kwam naar CCF omdat ik dezelfde visie heb op het behoud van biodiversiteit als op de missie van CCF. Ik denk dat het een enorm verlies zou zijn als er meer soorten zouden verdwijnen, en als ik kan helpen dat te voorkomen, ben ik bereid dat te doen. Ik sta achter de strategie om ecosystemen te beschermen in plaats van individuele soorten.
Een van de gebieden waar CCF al meer dan 25 jaar actief is, is het Otjozondjupa-reservaat, dat deel uitmaakt van het Greater Waterberg Landschap. Hier bundelen gemeenschappelijke boeren, boeren met een eigen grondbezit en het Waterberg Nationaal Park hun krachten in het beheer van hun veehouderij en het beheer van wilde dieren. Ik raakte er erg in geïnteresseerd toen ik erover hoorde. Deze aanpak is nieuw voor mij en ik ben geïnteresseerd in het werk van CCF sinds ik hier voor het eerst kwam.
Wat mij triggerde was de holistische structuur van dit project.
- Levensonderhoud van het Herero-volk
- Evenwichtig en duurzaam landbouwbeheer
- Ruimte maken voor een toename van de populatie wilde dieren
- Evenwichtig ecosysteem
Momenteel ben ik hier aangesteld als ondersteunend dierenarts vanwege mijn ervaring met veehouderij en ziektes. Ik ben toegewezen aan het team dat momenteel onderzoek doet naar de aanwezigheid van wilde dieren in de Otjozonjupa-reservaten, en daarom ga ik om de twee weken met hen mee in het veld.
Op dit moment zijn we in het veld om boeren te bezoeken en enquêtes af te nemen over het beheer van de boerderij, de diergezondheid, enz. Aangekomen op een boerderij heeft ieder van ons een taak te vervullen. Nadja le Roux legt uit wat de reden van ons bezoek is en wat we willen bereiken. Haar rol als Community Development Manager is zeer veelzijdig en ze heeft een diepgaand begrip van de problemen die gemeenschappelijke en zelfvoorzienende boeren hebben met conflicten tussen roofdieren en vee, evenals de strijd die boeren voeren om hun levensonderhoud te verbeteren. Ze zal tijd besteden aan gesprekken en overleg met boeren over hun rol in het in evenwicht brengen van hun ecosystemen, de voordelen van wilde dieren en hoe geïntegreerde plannen kunnen worden ontwikkeld om de balans voor de toekomst te vinden.
Willem Briers-Louw is ecoloog bij CCF en doet onderzoek naar de aanwezigheid van wilde dieren in het gebied. Het gemeenschappelijke land van Otjozondjupa is extreem overbegraasd en heeft een zeer lage populatie wilde dieren, wat een zeer negatieve impact heeft op het gebied. Zijn onderzoek zal CCF helpen inzicht te krijgen in de belangrijkste prooisoorten in het gebied, evenals carnivoren. Willem brengt tijd door met de bewoners, meestal de "werkers" die weten waar wilde dieren op hun land langs kunnen komen. Vervolgens gaat hij met individuele bewoners op pad om de beste plek te vinden om een cameraval te plaatsen waar de dieren zich waarschijnlijk zullen verplaatsen.
Ik verzamel fecale monsters van vee om te bepalen welke parasieten het vee mogelijk bij zich draagt en hoe hoog de besmetting met endoparasieten is. Ook voer ik onderzoeken uit naar het gezondheidsmanagement dat op de boerderij wordt toegepast. Om het doel van CCF te bereiken: een meer geïntegreerde landbouwaanpak die habitats kan veiligstellen en het aantal wilde dieren kan vergroten, terwijl conflicten met roofdieren worden verminderd, zijn alle verschillende rollen binnen dit team belangrijk.
Ik leer uit de eerste hand over de ethos van CCF op gemeenschappelijke boerderijen door grassroots-benaderingen te gebruiken om boeren aan te moedigen, te motiveren en te laten zien wat de voordelen zijn van meer wilde dieren op het land. Om de productiviteit van het land, het vee en de wilde dieren te verhogen, is het verbeteren van het beheer en de gezondheid van het vee een zeer belangrijk onderdeel. Het vee is de belangrijkste bron van inkomsten voor de mensen die er wonen. Verlies door predatie zal altijd bestaan, maar de tolerantie van boeren voor dit verlies zal toenemen naarmate hun inkomsten toenemen.
Het droge seizoen is een moeilijke tijd voor de Herero-boeren. De nakomelingen van het vee zijn de bron van inkomsten voor de Herero-boeren, maar ook kalveren, lammeren en geitenlammeren vormen een potentiële prooi voor de roofdieren. Jong vee moet beschermd worden wanneer het kwetsbaar is. Sommige boeren hebben waakhonden voor hun vee, vaak kleine, pittige honden die met het kleinvee mee de wei in gaan. Andere boeren houden het jonge vee tot een leeftijd van een paar maanden in de kraal. De verschillen op dit gebied zijn groot, maar over het algemeen kan de conclusie worden getrokken: hoe meer aandacht er is, hoe minder verliezen er worden gezien.
Het is erg spannend om naar de boerderijen te gaan, te zien hoe pastorale landbouw werkt, hoe de Herero-bevolking leeft en natuurlijk het buitenleven op het Namibische platteland. Genieten van de natuur, de verschillende soorten roofvogels en de enorme verscheidenheid aan slangen leren kennen. Willem heeft uitstekende spoorvolgvaardigheden en heeft me de sporen van de verschillende dieren geleerd, wat fascinerend en spannend is. Het volgen van gieren en het vinden van een karkas waar ze van eten, waren allemaal hoogtepunten voor mij.
En natuurlijk zijn er 's avonds bij ons kamp prachtige nachten met veel sterren, en een concert van zandkikkers en pareluilen. Dat maakt een geweldige dag altijd compleet.
Gerelateerd lezen
-
October 20, 2025
Hoe voorkom je uitsterven? -
October 17, 2025
Twee CCF-reizen – Oost- en Zuidelijk Afrika