Onderzoek

Struiken verwilderd – CCF onderzoekt methoden voor bestrijding van struikgewas

  • door Brandy Morenko Campbell November 11, 2021
Struiken verwilderd – CCF onderzoekt methoden voor bestrijding van struikgewas

Samenvatting van het artikel: Herstel door uitdunning vermindert de opmars van struikgewas op landbouwgrond in Centraal-Namibië

De open savannes van zuidelijk Afrika sluiten zich langzaam. Ze worden ingenomen door verschillende soorten houtachtige en doornige struiken. Alleen al in Namibië wordt ongeveer 45 miljoen hectare land aangetast door de groeiende wildernis. Dit fenomeen wordt veroorzaakt door verschillende factoren, waaronder directe en indirecte menselijke invloed op het milieu. Het verlies van megaherbivoren in het landschap, overbegrazing, onoordeelkundige veestapels, slechte bodem- en landbeheerpraktijken, en klimaatverandering veranderen allemaal het leefgebied van de cheeta en maken het minder geschikt om te gedijen.

Landbeheerders hebben verschillende technieken gebruikt om dit probleem aan te pakken, afzonderlijk of in combinatie. Deze methoden omvatten het handmatig snoeien van de struiken met handgereedschap, het gebruik van kleine elektrische handgereedschappen, het gebruik van zelfrijdende snoeiapparatuur, het gebruik van geiten als grazers en het gebruik van gerichte biologische of chemische bestrijdingsmiddelen tegen boomziekte. Onderzoekers van het Cheetah Conservation Fund hebben onlangs, in samenwerking met de Universiteit van Oost-Finland en de Raad voor Wetenschappelijk en Industrieel Onderzoek (Ghana), de effecten van de dunningsstrategie die op CCF-boerderijen wordt toegepast, geëvalueerd om te bepalen hoe effectief deze is in het verminderen van de struikgroei. Het onderzoek evalueerde deze effecten op de bodem en de vegetatie.

Selectief handmatig verwijderen van doornstruiken.
Uitdunnen van struiken met behulp van een oogstmachine.

Tweehonderdvijfennegentig (295) deelpercelen, waaronder gebieden waar handmatige struikdunning werd toegepast om de struikdichtheid met 50% te verminderen, werden geëvalueerd op drie boerderijen (Cheetah View, Boskop, Elandsvreugde). Onderzoekers ontdekten dat de uitdunning over het algemeen minimale gevolgen had voor de bodem. Gebieden die struikdunning hadden ondergaan, hadden significant hogere totale stikstofgehaltes in de bodem, mogelijk als gevolg van de hoge dierlijke activiteit die leidde tot afzetting van mest/urine en verhoogde ontbinding. Uiteindelijk konden de omstandigheden in de uitgedunde gebieden de snelle groei van grassen voor herbivoren bevorderen. Gebieden die waren uitgedund, vertoonden tot zeven jaar later een verminderde overvloed aan struiken zonder nazorg en geschatte berekeningen geven aan dat de verlaagde niveaus tot wel veertien tot vijftien jaar kunnen aanhouden. Het behandelen van stronken met arboricide bleek ook de hergroei en natuurlijke regeneratie van de struiken te beïnvloeden. Het uitdunnen van de oprukkende struiken leidde ook tot selectieve hergroei van bepaalde struiksoorten, wat van nut kan zijn bij strategische landbeheerpraktijken.

Dit team kon bevestigen dat het selectief uitdunnen van door struiken aangetaste gebieden de hoeveelheid oprukkende struiken gedurende meerdere jaren verminderde, mits het nauwkeurig werd uitgevoerd. Belangrijker nog, deze beheerde gebieden hebben de potentie om de groei van open savannehabitat te stimuleren, geschikt voor grazende soorten, wat op zijn beurt de jacht op dieren zoals de cheeta, die open zicht nodig heeft, en herbivore prooisoorten ondersteunt. Het is vooral veelbelovend dat deze gebieden met hard werken en doorzettingsvermogen kunnen worden hersteld om een ​​diverser en gezonder ecosysteem te ondersteunen.

Delen met vrienden