Hersteluitdunning vermindert de inbreuk op struikgewas op vrije landbouwgronden in het noord-centrale deel van Namibië

  • October 4, 2021
  • door Nghikembua M., Marker LL, Brewer B., Leinonen A., Mehtätalo L., Appiah M., Pappinen A.

Abstract

Struikaangroei treft ongeveer 45 miljoen hectare van Namibië en heeft, zonder passende herstelmaatregelen, een negatieve invloed op de productiviteit van de weidegronden en de biodiversiteit. Uitdunnen is een veelgebruikte methode om struikaangroei tegen te gaan. De uitdunningsstrategie die in noordcentraal Namibië werd toegepast, werd beoordeeld om te onderzoeken hoe effectief deze is geweest in het verminderen van struikaangroei. Bomen/struiken werden selectief handmatig uitgedund, gericht op alle hoogteklassen, behalve individuen met een stamdiameter ≥ 18 cm. We onderzochten de effecten op de vegetatie en bodemeigenschappen met behulp van onderzoeken op drie vrije boerderijen (in 2016 en 2017) in door struiken aangetaste en eerder uitgedunde habitats. Onze resultaten lieten significante verschillen zien in het gemiddelde totale stikstofgehalte (TN) tussen de behandelingen; uitgedunde gebieden hadden een hoger TN-gehalte, wat gunstig zou zijn voor snelgroeiende grassen. In de uitgedunde percelen was de kans op het voorkomen van rode parapludoorn (Vachellia reficiens Warwa) aanzienlijk verminderd, wat aangeeft dat dit de meest geoogste soort was; en de parapludoorn (Vachellia tortilis (Burch.) Brenan spp. heteracantha) was toegenomen, wat aangeeft dat deze een lagere dichtheid van dominante soorten bevorderde. De natuurlijke regeneratie verliep snel; de overvloed aan bomen/struiken in de hoogteklasse 0–1 m in het uitgedunde gebied overtrof die in het niet-gedunde gebied met 34 procent, ~7.2 jaar na de uitdunning. Uitdunning verminderde de overvloed aan bomen/struiken in de hoogteklassen 1–3 en >3 m aanzienlijk, wat 7.2 jaar na de uitdunning nog steeds zichtbaar was. Gebaseerd op het gegeneraliseerde lineaire model met gemengde effecten, kunnen de aantallen bomen/struiken tussen behandelingen in ~14 en 15 jaar gelijk worden voor respectievelijk de hoogteklassen 1–3 en >3 m. Uitdunnen was effectief in het verminderen van de overvloed aan bomen en struiken en kan worden toegepast om de leefomgeving van wilde dieren op de Namibische landbouwgrond te herstellen. Na het uitdunnen is echter nog wel beheer nodig om een ​​open savannevegetatiestructuur te behouden, aangezien de hoogteklasse van 0–1 m uiteindelijk zal uitgroeien tot volwassen bomen en struiken.

Delen met vrienden