In de voetsporen van mijn vader: een reis van behoud en herdenking bij CCF
-
- door Sarah Kvchinsky July 17, 2025
Ik heb de ervaring van mijn leven gehad tijdens mijn stage bij het Cheetah Conservation Fund (CCF) in Namibië! Hoewel ik er maar iets meer dan drie weken was, voelde het meer als drie maanden, gezien de breedte van de mogelijkheden die ik had. De dierenarts met wie ik werkte, Dr. Robin Geiling, merkte op dat ze nog nooit een student diergeneeskunde had gekend die in zo'n korte tijd zoveel had kunnen doen als ik. Ik voel me zeer bevoorrecht en enorm dankbaar voor de tijd die ik bij CCF en in het prachtige Namibië heb doorgebracht!
Ik had geen idee hoeveel er bij CCF gebeurde voordat ik kwam. Het is een fantastische organisatie met veel verschillende afdelingen, programma's en onderzoek die zich toeleggen op natuurbehoud, initiatieven voor mens-dierconflicten, duurzaamheidsprojecten en inspanningen ter ondersteuning van de lokale gemeenschap.
Ik heb veel tijd doorgebracht in het veterinaire team, waar ik me bezighield met de gezondheid van de dieren. Een enorm hoogtepunt was het werken met de cheeta's! Er waren twee oudere cheeta's (Bella en Rainbow) die leden aan nierproblemen (vergelijkbaar met onze huiskatten). We hebben deze dieren onderzocht met sedatie, anesthesie, lichamelijk onderzoek, bloedafname, gebitscontrole, echografie en röntgenfoto's. De echo was een uitstekende diagnostische tool en bracht afwijkingen aan het licht die overeenkwamen met chronische nierziekte. Ik kon ook het veld in om de GPS-halsband te verwisselen van een van de vrijgelaten cheeta's, Hella (die in een privéwildreservaat verblijft). Dit hield in dat ik de cheeta in het veld moest verdoven en efficiënt en veilig moest werken om de benodigde monsters en gegevens te verzamelen. De cheeta werd gedurende de hele procedure in de gaten gehouden; de sedatie werd teruggedraaid en ze werd zonder problemen wakker. Het was geweldig om te zien hoe Hella met haar drie welpen in de zon lag te luieren!
In het centrum bevindt zich een modelboerderij waar Namibische boeren de beste landbouwmethoden leren. Er worden dagelijks activiteiten georganiseerd op het gebied van diergezondheid voor de schapen- en geitenkuddes. Toen ik bij CCF aankwam, was het regenseizoen net voorbij en was het geitenlammerenseizoen in volle gang. Het dierenartsenteam hielp bij moeilijke geboortes en het flesvoeden van de lammeren. We hebben ook problemen aangepakt met een hoge parasietenpopulatie (Coccida en Haemonchus), weidewisseling, hoefproblemen (kreupelheid – vaak doornen van acaciabomen, rotkreupel door natte omstandigheden) en diverse wonden. Enkele uitdagingen met de diergeneeskunde in een ander land waren onder andere verschillen in gebruikte/beschikbare therapieën, onbekendheid met merknamen van medicijnen, beperkingen in diagnostiek en benodigdheden, grote afstanden tussen diensten (zowel in het veld als in het centrum), netwerkbeperkingen, enzovoort. Ondanks deze uitdagingen kon ik alle veterinaire medische inspanningen waarderen.
Gedurende mijn tijd heb ik veel geleerd over en gewerkt in veel andere afdelingen bij CCF. CCF heeft talloze programma's voor werkhonden, waaronder het fokken van Anatolische herdershonden als waakhonden voor vee (verkocht aan lokale boeren) en het trainen van Mechelse herders als speurhonden voor roofdierpoep. Ik bracht een middag door in het geneticalab, waar ik DNA uit de uitwerpselen van Afrikaanse wilde honden haalde en PCR uitvoerde. Ik leerde over de verschillende onderzoeksprojecten op het gebied van natuurbehoudgenetica, geleid door masterstudenten die bij CCF werken. Ik ging mee met de afdeling Ecologie naar hun maandelijkse wildtellingsavonden – verreweg een van mijn favoriete ervaringen! We gingen het reservaat in en registreerden het aantal en de soorten soorten die we tegenkwamen. Op een avond werd ik onderbroken door enorm dikke modder, wat leidde tot een vastgelopen vrachtwagen! Een ander hoogtepunt was een dag werken in CCF's Dancing Goat Creamery. De modelboerderij heeft een robuuste kudde melkgeiten die twee keer per dag wordt gemolken. De creamery maakt dagelijks ijs, verschillende soorten kaas en zeep.
Een werkelijk bijzondere ervaring was om met het Kalahari African Wild Dog Conservation Project het veld in te gaan. Ik heb vijf dagen gekampeerd in de bush (zonder faciliteiten!) in het Eiseb-reservaat (in het uiterste oosten van Namibië). Het doel van deze reis was om informatie te verzamelen van boeren, lokale bewoners en parkwachters over de impact van Afrikaanse wilde honden op deze regio. We hoorden van veel boeren dat ze vee hadden verloren of gewond waren geraakt door predatie door wilde honden. We zagen zeer weinig wildsoorten in het reservaat, wat waarschijnlijk bijdraagt aan het toegenomen conflict tussen mens en dier.
We konden een deel van hun vee en hun huisdieren behandelen met veterinaire zorg. De algemene opvatting was dat de wilde honden weg moesten (ofwel ergens anders heen gebracht, ofwel gedood). Laat op een avond en de volgende ochtend vroeg probeerden we een van de Afrikaanse wilde honden te lokken met een halsband met opgenomen lokroep en aas. Hoewel het niet lukte om de halsband te gebruiken, hoorden we wel lokroepjes van wilde honden die hun aanwezigheid in de regio bevestigden. De reis eindigde met een bijeenkomst in het kantoor van het Eiseb Conservancy met verschillende belanghebbenden om de actuele problemen rond Afrikaanse wilde honden en strategieën voor mitigatie te bespreken. Dit is een zeer complex probleem dat steun/hulp nodig heeft van het Ministerie van Milieu, Bosbouw en Toerisme. Dit was een directe ervaring met internationale veterinaire capaciteitsopbouw.
Ik heb een paar epische weken gehad die voor altijd een speciale plek in mijn hart zullen behouden, vooral omdat mijn overleden vader in 2012 CCF bezocht. Hij bracht me brochures over CCF en moedigde me altijd aan om er als student diergeneeskunde eens te komen. Het was veelbetekenend dat ik op de plek kon zijn waar hij ooit stond en kon uitkijken over landschappen die hij ook had gezien. Bovendien ontmoette ik onverwachts iemand bij CCF die mijn vader kende, aangezien hij hem in 2012 had ontmoet. Dit was echt een emotionele en mooie reis. Al met al was mijn bezoek aan Namibië en mijn werk bij CCF op zoveel manieren transformerend en heb ik laten zien hoe capabel ik ben.
Gerelateerd lezen
-
August 18, 2026
Vis op het droge