Zinzi volgen – Piepjes en tjirps
-
- door Kate Vannelli 1 juni 2015
Er gaat werkelijk niets boven het volgen van een wilde cheeta. Ongeveer een week geleden gingen ik, een andere medewerker van onze cheeta's en een paar vrijwilligers 's middags op pad om Zinzi, een van onze cheeta's met halsband, te zoeken. We waren extra enthousiast omdat we wisten dat Zinzi pas een maand of zo daarvoor voor het eerst moeder was geworden. We hielden haar holen in de gaten en wanneer ze haar welpen naar nieuwe holen verplaatste, maar we hadden haar niet echt vaak gezien. We wisten alleen wat we konden zien via onze dagelijkse satellietgegevens van haar satelliethalsband, die ons vijf keer per dag een locatie geeft. Hoewel Zinzi in die periode was gespot, waren de vermeende welpen nog nooit gezien, omdat ze de eerste maand tot zes weken in hun hol blijven en hun moeder niet volgen. Het werd niet hardop gezegd, maar het was duidelijk dat iedereen dacht: 'dit zou wel eens de dag kunnen zijn dat we de welpen zien'.
Het begon zoals altijd: rijdend over onverharde wegen langs de omheining, staand in de pick-up van de witte Toyota, een antenne in de lucht en een ontvanger tegen mijn oor. En toen hoorden we het... 'Blip... blip... blip'. "Ze is dichtbij, stop de auto!" Afgaande op de telemetrie-apparatuur schatten we dat ze zo'n 300 meter de bosjes in vloog. We verzamelden de belangrijkste spullen en toen gingen we op pad.
Als je ooit hebt geprobeerd om door acaciatakken te prikken terwijl je met kommen, stokken en telemetrieapparatuur zwaait, terwijl je de omgeving afspeurt naar een mogelijk beschermende moedercheeta en ook nog probeert te voorkomen dat je in wrattenzwijnholen valt, dan weet je dat het op zijn zachtst gezegd een uitdaging is. Maar naarmate de 'blip... blip' van de ontvanger steeds sterker werd, leek alles wat we droegen steeds lichter te worden. We stopten op een kleine open plek met het overweldigende gevoel dat ze ons in de gaten hield. Toen hoorden we het 'knappen' van een brekende tak en daar was ze, langzaam naar ons toe lopend, kop en staart laag, met lange, weloverwogen passen. Met een zacht gegrom stormde ze op ons af voordat ze stopte en stil bleef staan, ons aanstarend. Toen draaide ze zich kalm om en liep langzaam terug in de richting waar ze vandaan kwam.
Toen begon het roepen. Zinzi liet een zacht gegrinnik horen, snel gevolgd door een scherpe gil, steeds maar weer; haar aandacht gericht op het hoge grasveld dat nauwelijks zichtbaar was door de laag hangende acaciatakken. We waren zo geabsorbeerd door Zinzi's roep, dat het even duurde voordat we registreerden wat we ook hoorden, verweven in het gezang van de vogels in de struiken. 'Tjilp... tjilp!'. Een zacht, hoog getjilp, nauwelijks te onderscheiden van de vogelgeluiden, maar er was geen twijfel over mogelijk; het getjilp was een antwoord op Zinzi's roep. Het waren haar welpen.
Zinzi liep nonchalant terug naar de plek vanwaar ze ons had benaderd en plofte neer alsof we er niet eens waren. Het geroep ging door terwijl we staarden, gefixeerd op die plek, en toen zagen we het. Eerst alleen het gras dat op een manier wuifde die niet hoorde, en toen een klein, zilverachtig streepje vacht dat door het gras sprong; de mantel van een anderhalve maand oude cheetawelp. Net zo snel als het was verschenen, verdween het achter Zinzi. Het voelde niet echt, maar het was het wel. De welpen bestonden echt!
We bleven getjilp uit verschillende richtingen horen, en vermengd met dit geluid klonken ook de geluiden van een etende cheeta. Toen we langzaam van perspectief konden wisselen, was het duidelijk dat Zinzi een verse prooi had gejaagd en de welpen naar zich toe riep. Dit was voor ons het teken om ons terug te trekken. We vertrokken met een gevoel van voldoening, omdat ze haar werk deed. Zinzi te kunnen zien als een succesvolle moeder in het wild, en dat ze zich comfortabel genoeg voelde om dat moment met ons te delen, was onvergetelijk.
Gerelateerd lezen
-
May 8, 2025
Help T-Swift om Begin Opnieuw -
5 april 2022
Lofredes voor Ron en Khayjay -
November 5, 2021
Veldscans en klinische onderzoeken met SoundVet