Onderzoek

Excursies voor het detecteren van uitwerpselen met het Ecologieteam

  • door Tim Hofmann August 12, 2022
Excursies voor het detecteren van uitwerpselen met het Ecologieteam

Ondjou

Na het zeer succesvolle gezamenlijke project van vorig jaar in het Gobabis-gebied, besloten de afdeling ecologie en het team van speurhonden opnieuw de handen ineen te slaan en het team in te zetten in het Ondjou Conservancy voor een snel onderzoek naar roofdieren. Het Ondjou Conservancy ligt in het oosten van Namibië, grenzend aan Botswana, en vormt de zuidwestelijke punt van het Kavango-Zambezi Transfrontier Conservation Area (KAZA) . Het grenst ook aan het Greater Waterberg Landscape in het westen, waar CCF al enkele jaren actief is. Ons doel was om basiskennis te vergaren over grote roofdieren in het gebied, evenals over de conflicten die zij en mogelijk andere soorten, zoals olifanten, veroorzaken met de lokale boerengemeenschap. Daarom plaatsten we cameravallen langs wegen en op potentiële plekken waar Afrikaanse wilde honden en cheeta's voorkomen, en voerden we zoekacties uit langs de wegen met onze speurhond.

Het team bestaande uit CCF-ecologen Stijn Verschueren en Mike Kakove, samen met uitwerpselenspeurhond Enyakwa (Enya) en haar begeleider Tim Hofmann, werd vergezeld door Community Game Guard Kahapavi Tjikuvuva, die ongelooflijk was met zijn lokale kennis van het gebied en uitstekende trackingvaardigheden. We hadden twee zeer efficiënte, maar ook uitputtende weken in het veld, waarin we 2 cameravallen plaatsten, 70 km liepen en 90 uitwerpselenmonsters verzamelden, waarvan er 50 door Enya werden geïdentificeerd als doelsoorten (Afrikaanse wilde hond en cheeta). Elke dag zetten we ons kamp op vlak naast de weg, waar we stopten met werken om zo snel mogelijk zoveel mogelijk terrein te bestrijken. Het gebied wordt regelmatig bezocht door groepen olifanten – Ondjou betekent olifant in de lokale taal – maar helaas konden we alleen sporen en mest van hun aanwezigheid zien. De winter maakt lange werkdagen overdag mogelijk, omdat de temperaturen langzaam stijgen, maar daardoor kunnen de ochtenden nog steeds erg koud zijn en is het belangrijk om manieren te vinden om warm te blijven. We kijken nu al uit naar onze tweede tocht. We gaan nog wat meer kilometers lopen, maar vooral ook de camera's ophalen en kijken welke dieren we spotten.

Angola

CCF-speurhond Enyakwa en speurhondonderzoeker Tim Hofmann maakten hun eerste reis naar Angola voor het droge seizoen van dit jaar. In het kader van deze samenwerking met CIBIO (Centro de Investigação em Biodiversidade e Recursos Genéticos) van de Universiteit van Porto in Portugal, werkt het team samen met onderzoekers uit Angola en Portugal. De door Enyakwa gedetecteerde uitwerpselen helpen bij het vaststellen van de aanwezigheid van roofdieren en hun dieet. In Nationaal Park Bicuar zoekt Enyakwa bij elk bezoek op een vast pad, maar door de seizoensgebonden vegetatie is het gebied telkens weer anders. Nu, aan het begin van het droge seizoen, staat er nog veel water in de vele natuurlijke waterpoelen en staat het gras vaak erg hoog. Dit belemmert het zicht en maakt het erg spannend om over een olifantenpad te lopen. Vorig jaar hebben we een tweede zoekgebied toegevoegd, dichter bij de parkgrenzen, dat daardoor meer beïnvloed wordt door menselijke activiteit. Tijdens deze tocht wees Enya voor het eerst op meerdere uitwerpselen in dit gebied, wat erop wijst dat er waarschijnlijk Afrikaanse wilde honden in de omgeving rondlopen.

In het Cuatir Private Game Reserve reikten de uiterwaarden van de Cuatir-rivier nog tot aan de wegen waaraan we werkten, waardoor Enya tijdens onze zoektochten kon afkoelen. Een paar kilometer stroomafwaarts wordt de rivier breder en is het de thuisbasis van nijlpaarden en krokodillen. Ik ben daarom altijd een beetje ongerust als Enya gaat zwemmen, maar we zorgen ervoor dat we alleen op zeer veilige plekken het water ingaan. De drie weken vlogen voorbij en de oversteek van de Cubango, die verder stroomafwaarts in de Okavango uitmondt, in de koude ochtenduren, toen het nog in de mist gehuld was, was absoluut prachtig en maakte het enigszins goed dat we midden in de nacht waren opgestaan. We kijken nu al uit naar onze tweede reis tegen het einde van het jaar, wat meestal het einde van ons veldseizoen is.

Reserve van CCF

Dit jaar voert het team van speurhonden voor het opsporen van uitwerpselen zijn eerste systematische onderzoek uit op CCF-grond en enkele aangrenzende boerderijen. Dit sluit aan bij de reguliere cameravangst van de afdeling Ecologie, die onze bekende speelbomen en andere opvallende landschapselementen zoals kruispunten of waterpoelen in de gaten houdt. Hier is de kans groter dat we beelden van cheeta's en andere roofdieren krijgen dan wanneer camera's willekeurig op de boerderij worden geplaatst. Met dit onderzoek hopen we een aantal nieuwe speelbomen en hotspots van roofdieractiviteit te vinden, zodat we aan het begin van het regenseizoen extra camera's kunnen plaatsen.

We staan ​​nog maar aan het begin van ons onderzoek en hebben pas zo'n 40 km gelopen, wat vaak niet genoeg is om cheeta's te spotten. Het lijkt erop dat we geluk hebben, want we hebben al wat uitwerpselen langs wegen gevonden, wat altijd spannend is, omdat die afkomstig zouden kunnen zijn van vrouwtjescheeta's die niet bij speelbomen poepen. Omdat we regelmatig de bekende speelbomen op ons terrein controleren, waren we zeer verrast om uitwerpselen te vinden op een boom die al meer dan vier jaar niet gemarkeerd is. Het is geweldig om te zien dat die bomen niet helemaal verlaten zijn en dat Enya ons kan helpen dat te bewijzen door uitwerpselen onder wat doornstruiken uit te graven, zoals in dit geval. Ten slotte is Enya er al in geslaagd om nieuwe speelbomen te vinden die we niet kenden, ook al staan ​​ze praktisch in onze voortuin.

Delen met vrienden