Onderzoek

Project Cheetah: Geduld baant de weg voor ecologisch succes

  • door Malee Oot July 30, 2024
Project Cheetah: Geduld baant de weg voor ecologisch succes
Heklijn in Kuno National Park

Samenvatting van het artikel: Ruimtelijke ecologie van cheeta's in India: complexiteit die verder reikt dan extrapolatie vanuit Afrika

Auteurs: Cristescu B., Jhala YV, Balli B., Qureshi Q., ​​Schmidt-Küntzel A., Tordiffe A., van der Merwe V., Verschueren S., Walker E., Marker LL

Herintroductie is een beproefde strategie om individuele soorten of populaties terug te brengen naar regio's of ecosystemen die ze historisch gezien bewoonden. Een van de meest prominente voorbeelden is de herintroductie van grijze wolven vanuit Canada naar Yellowstone National Park in de Verenigde Staten in de zomer van 1995 – na een afwezigheid van bijna 70 jaar. Na verloop van tijd kunnen deze herintroducties van soorten – met name de terugkeer van grote carnivoren – een aanzienlijke ecologische impact hebben, de werking van ecosystemen verbeteren en de biodiversiteit vergroten.

Door Doug Smith - NPS (http://www.nps.gov/archive/yell/slidefile/mammals/wolf/Page-14.htm), Publiek domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4016774

Recentelijk heeft een spraakmakende herintroductiepoging de terugkeer van cheeta's naar India bewerkstelligd. Cheeta's waren ooit wijdverspreid in het land, maar halverwege de 20e eeuw waren ze in India uitgestorven, voornamelijk door vangst uit het wild en conflicten met mensen. Om het herstel te vergemakkelijken, werden in 2022 en 2023 wilde cheeta's vanuit Namibië en Zuid-Afrika naar India overgebracht om te worden vrijgelaten in Kuno National Park, gelegen in de deelstaat Madhya Pradesh, ongeveer 320 kilometer ten zuiden van Delhi. Hoewel Project Cheetah publieke en politieke steun heeft gekregen, heeft het initiatief het wetenschappelijke debat aangewakkerd, vooral gezien de schaarste aan informatie over de ecologie van cheeta's in India.

Een aanzienlijk deel van het wetenschappelijke debat rond Project Cheetah heeft betrekking op voorspellingen over hoe de verplaatste cheeta's hun nieuwe leefgebied in India mogelijk zullen benutten. Zo uitte een vorig jaar gepubliceerd wetenschappelijk artikel zorgen over de bewegingen van cheeta's in Kuno National Park, gebaseerd op studies naar de ruimtelijke ecologie van cheeta's in Afrika. In dit geval baseerden onderzoekers hun gedragsvoorspellingen op gegevens verzameld in de Namibische Kalahari-savanne en de Serengeti in Tanzania. Hoewel deze twee Afrikaanse ecosystemen verschillend zijn, zijn ze beide relatief vlak met overwegend open vegetatie. Ter vergelijking: Kuno National Park heeft een dichter bebost landschap, doorsneden door grote waterwegen, die ook als barrière zouden kunnen fungeren tegen de verspreiding van cheeta's.

Toch wordt verwacht dat individuele cheeta's in Kuno National Park de doorlaatbaarheid van natuurlijke barrières zullen testen en verkennende bewegingen zullen maken in de vroege stadia van hun vrijlating. Project Cheetah heeft protocollen opgesteld om deze uitdagingen aan te pakken, waaronder het monitoren van getransporteerde cheeta's met GPS-halsbanden en het vormen van snelle-reactieteams die zwervende cheeta's kunnen vangen en terugbrengen naar het nationale park. Informatie- en bewustmakingscampagnes voor het publiek, gecombineerd met compensatieregelingen om het verlies van vee te compenseren, zijn ook ingezet om de tolerantie voor getransporteerde cheeta's te verhogen. Bij de voltooiing van dit manuscript waren er geen cheetasterftegevallen als gevolg van conflicten met mensen, huishonden of luipaarden.

Cheeta's uit Namibië arriveren op de luchthaven en worden ingeladen voor het laatste deel van hun reis naar Kuno National Park - 2022

Hoewel het territoriale gedrag van cheeta's complex is, beïnvloedt de dynamiek tussen mannetjes en vrouwtjes hun bewegingspatronen. Volwassen mannetjes kunnen hun territoriaal gedrag namelijk aanpassen om hun kansen op ontmoetingen met vrouwtjes voor de paring te vergroten – en daarom kan de aanwezigheid van vrouwtjes de manier beïnvloeden waarop mannetjescheeta's het landschap gebruiken. Voorlopige gegevens suggereren dat het territoriale gedrag van mannetjescheeta's kan worden gemanipuleerd door de aanwezigheid van vrouwtjes – inclusief verplaatste vrouwtjes die tijdelijk in een boma worden gehouden, of zelfs door simpelweg hun uitwerpselen strategisch te plaatsen op markeringsplekken. Gegevens over de invloed van de aanwezigheid van vrouwtjes op het territoriale gedrag van mannetjescheeta's in Kuno National Park worden echter nog steeds bestudeerd.

Een andere zorg die geuit werd over de terugkeer van cheeta's naar India, betrof de dichtheid van cheeta's in relatie tot de beschikbare ruimte in India. Omdat cheeta's doorgaans een wijdverspreide soort zijn, is de populatiedichtheid doorgaans laag. De ecologie van cheeta's in Kuno National Park kan echter verschillen van de Afrikaanse ecosystemen die als basis dienen voor huidige voorspellingen over het gebruik van cheeta's. Uiteindelijk wordt de verspreiding van cheeta's in het landschap bepaald door de bewegingsbeslissingen van individuele dieren, die worden bepaald door diverse factoren, met name de beschikbaarheid van prooien, geschikte habitats voor de jacht, waargenomen bedreigingen, concurrentie om hulpbronnen, met name van andere grote roofdieren, en de beschikbaarheid van natuurlijke kenmerken voor territoriumafbakening.

Een van de grootste uitdagingen voor Project Cheetah is de behoefte aan basisgegevens over de ecologie van cheeta's in India – een wetenschappelijke lacune die wordt veroorzaakt door het feit dat cheeta's meer dan een halve eeuw geleden uit het land verdwenen. In Kuno National Park maakt de tijdlijn voor herintroductie – met gespreide uitzettingen van cheeta's – het mogelijk om gegevens en geleerde lessen te verzamelen, waardoor de ecologische kennisbasis voor elke nieuwe cheeta-aankomst wordt vergroot. Uiteindelijk hebben grote herstelinitiatieven, zoals Project Cheetah, tijd nodig.

Delen met vrienden