Leven bij CCF

Calypso en haar welpen – Nooit een saai moment bij CCF

  • door Dr. Laurie Marker 10 april 2022
Calypso en haar welpen – Nooit een saai moment bij CCF

Ik ben een week geleden in de VS aangekomen om aan mijn jaarlijkse voorjaarstour te beginnen. Wat een verandering na de afgelopen twee jaar met zulke beperkte bijeenkomsten, enkel via Zoom. Maar mijn werk met onze teams in Namibië en Somaliland staat altijd voorop. We gebruiken WhatsApp als ons middel voor regelmatige communicatie tussen al onze medewerkers wereldwijd, en het is verbazingwekkend wat er allemaal gecoördineerd kan worden, zelfs tijdens het reizen!

Ik moet zeggen dat er geen saaie momenten zijn in beide veldbases en dat snelle communicatie erg belangrijk is. Dat was niet anders op de dag dat ik Namibië verliet voor mijn reis naar de VS. Het is vier uur rijden naar de luchthaven vanaf het CCF Centre en het was een erg drukke reisdag.

Op mijn reis naar Windhoek was ik druk bezig met het beantwoorden van berichten van de veld- en veterinaire staf van CCF, terwijl we op verschillende noodsituaties reageerden. Toen ik 's ochtends vertrok, werd gemeld dat een van onze cheeta's met radiohalsband dood was gevonden. We hadden ongeveer 2 maanden eerder in het oosten van het land een vrouwtjescheeta, die we Calypso noemden, en haar twee jonge welpen vrijgelaten. We wisten door haar recente gedrag dat ze waarschijnlijk welpen had, dus wisten we dat er welpen in de buurt moesten zijn. We moesten met ons veldteam naar de locatie van de cheeta's gaan om de situatie te bevestigen. En helaas werd het bevestigd, en we denken dat het door een slangenbeet kwam, aangezien de kat niet was gedood door de boer op wiens land ze was gevonden. Dus toen moesten we kijken of we de welpen konden vinden.

De overblijfselen van Calypso
Op zoek naar de welpen

Dus ging Dr. Hanlie Winterbach, onze ecoloog in de omgeving, van die boerderij naar de boerderij waar de laatste hollocatie was vastgelegd via de satelliet. Ze ging met de boer mee en ze vonden niets. Ik moedigde hen aan om nog eens te gaan kijken. Ze dachten dat de moeder al een paar dagen dood was, en ik wist dat de welpen minstens een week tot tien dagen zonder hun moeder konden leven.

Het vinden van een cheetahol is niet zo makkelijk, het is net zoiets als zoeken naar een speld in een hooiberg. Dus gingen ze met de boer weer op pad, dit keer namen ze de hond van de boer mee. En ze vonden twee welpen, en bleven zoeken tot ze een derde vonden!


Terwijl de cheetawelpen ergens in het land werden opgehaald, sprong een van onze puppy's die naar een boerderij werd gebracht uit zijn bench, sprong uit de vrachtwagen en brak zijn poot. Hij liep een gecompliceerde breuk op die geopereerd moest worden. Net toen we Windhoek bereikten, onderweg naar het vliegveld, stopte ik even bij de Rhino Park Veterinary Clinic en regelde ik een spoedoperatie voor de puppy de volgende ochtend met CCF's goede vriend en dierenarts Dr. Ulf.

De volgende ochtend kwamen de dierenarts van CCF, Dr. Ana, en Calum, onze manager van de Livestock Guarding Dog, met de puppy naar Windhoek. Ana en Dr. Ulf zetten de poot van de puppy vast met pinnen en platen tijdens een operatie van drie uur.

Dr. Ulf en Dr. Ana voeren een operatie uit
Röntgenfoto's na de operatie

In die tijd arriveerde Hanlie met de drie welpen uit het oosten in Windhoek en na de operatie werkte Ana aan het stabiliseren van de welpen. Ze bleven in Windhoek en de volgende ochtend gingen zij en Calum terug naar het CCF-centrum met de pup, die nu in een afgesloten ruimte herstelt om zijn bewegingsvrijheid te beperken, en met de drie welpen die het goed doen in de opvang onder de hoede van Cheeta Curator Becky. En tegen de tijd dat ik in de VS aankwam, was alles weer normaal bij CCF! Nooit een saai moment!

Herstel voor de cheetawelpen met 24-uurs zorg en voeding
Herstel voor de puppy

Delen met vrienden