Dierenartsassistent in Somaliland
-
- door Amber Davis 6 september 2022
Ik leerde het Cheetah Conservation Fund kennen tijdens mijn studie in Botswana, toen ik nog studeerde. Ik was al gefascineerd door grote katten en dat idee was geboren. Jaren later zag ik Dr. Laurie Marker spreken op een One Health Symposium aan de Cornell University. Daarna besloot ik eindelijk te solliciteren als vrijwilliger bij CCF als dierenartsassistent.
Ik wilde CCF en de cheeta's zoveel mogelijk ondersteunen en ik wilde ook meer leren over diergeneeskunde vanuit een meer algemene invalshoek, zoals kudde- of populatiegeneeskunde, en hoe je diergeneeskunde kunt beoefenen met beperkte middelen. Mijn interesse in de diergeneeskunde ligt voornamelijk bij spoedeisende hulp voor kleine huisdieren, maatschappelijke betrokkenheid en het helpen van mensen met een laag inkomen. Ik heb altijd al het belang gewaardeerd van het informeren van mezelf, cliënten, collega's en het publiek over One Health, een gezamenlijke aanpak van diergeneeskunde die zich richt op de onderlinge verbondenheid tussen mensen, dieren, planten en hun gedeelde omgeving.
Tijdens mijn verblijf in Botswana leerde ik over conflicten tussen mens en dier en de noodzaak van betrokkenheid van de gemeenschap om de afnemende populaties grote katachtigen in Afrika te bestrijden. Botswana gebruikt Community-Based Natural Resource Management (CBNRM) als een belangrijk model. Ik wilde weten hoe CRBNM in Namibië werd toegepast en hoe CCF samenwerkt met de gemeenschappen om de afnemende cheetapopulaties te helpen. Ik wilde CBNRM bestuderen en erover leren vanuit een klinisch en veterinair perspectief.
Ik ontdekte dat cheeta's in veel opzichten vergelijkbare gezondheidsproblemen hebben als huiskatten en -honden. Werken met hen was een geweldige kans voor mij om mijn kennis van de diergeneeskundeopleiding te testen en mijn werkervaring als dierenartsassistent uit te breiden. Er zijn ook veel verschillen en het zijn geen huisdieren, dus ze vereisen verschillende behandelstrategieën, wat mijn kritisch denkvermogen ten goede kwam.
Bij CCF geven we prioriteit aan stressvrije zorg en helpen we de cheeta's te leren vrijwillig deel te nemen aan de behandelingen, zoals hieronder te zien is. De kan bevat wat bloed, wat een heerlijke traktatie is en tevens een afleiding van de röntgenfoto. De kan heeft de perfecte maat om haar hoofd goed te omsluiten, maar haar niet op te sluiten. Het werkt als een visuele blokkade om de stimulatie tijdens de röntgenfoto's te verminderen.
Volledige persoonlijke beschermingsmiddelen zijn verplicht voor personeel, vrijwilligers en stagiaires die in de cheetaverblijven werken om de kans op ziekteoverdracht tussen ons en de cheeta's te verkleinen. Olivia, de cheeta met de waterkan op haar kop, heeft last van een idiopathische voedselopgeblazenheid en lethargie. Tijdens mijn tijd bij CCF in Somaliland heb ik geholpen met het maken van röntgenfoto's, zodat we konden volgen hoe haar maaginhoud zich door haar darmen verplaatste.
Vaccinaties zijn ongelooflijk belangrijk en het bijhouden van de vaccinaties is een van onze topprioriteiten. Op de foto hierboven vaccineer ik een van de volwassen cheeta's van ongeveer 2 jaar oud. Dit is een voorbeeld van hoe we de cheeta's trainen om met minimale stress veterinaire zorg te accepteren. Hier krijgt de cheeta, vrijwilligster Megan, eten aangeboden op een lepeltje terwijl de vaccinatie wordt gegeven. Dit werkt ook voor veel andere ingrepen.
De foto's hierboven zijn van een van onze Cheeta Safe Houses (SH1). In onze dierenkliniek en de cheetakeuken zorgen de verzorgers en de dierenarts voor de jongste van de in beslag genomen weeswelpen. Deze welpen hebben doorgaans dagelijkse veterinaire zorg en een actiever zorgplan nodig, met onder meer frequente vaccinaties en ontworming.
Het grootste deel van mijn vrijwilligerswerk als dierenartsassistent werkte ik samen met de dierenarts in SH1. Elke ochtend bezochten de dierenarts en ik elk van de drie opvanghuizen en liepen we een ronde met de verzorgers. Dit hielp ons om elke ochtend de gezondheidstoestand van de cheeta's in kaart te brengen en het dagelijkse verzorgingsplan te bepalen.
Er was genoeg werk te doen. Als ik niet hielp met de verzorging van de cheeta's, hielp ik met het invoeren van medische gegevens in online databases. Ik hield de medische dossiers up-to-date om het medische dossier en de behandelingen van elke cheeta bij te houden.
Terwijl we met de lunchtruck (gevuld met vlees voor de cheeta's) tussen de safehouses reden, zagen we de culturele gewoonte om in het openbaar ons hoofd te bedekken. Somaliland is een islamitisch land, en als vrijwillige gasten namen we extra zorg om respectvol te zijn.
Tijdens de laatste dagen van mijn dienstverband bij CCF kregen we een telefoontje dat er twee mannelijke cheetawelpen uit het wild waren gehaald. Nadat de Somalische overheid de welpen veilig in beslag had genomen, werden ze overgebracht naar ons veilige onderkomen. De twee kleine welpjes hieronder waren al naar schatting vier weken bij hun jagers. Gelukkig waren ze in goede gezondheid toen we ze ontvingen. Dit is zeer ongebruikelijk. De meeste welpen die CCF ontvangt, verkeren in een slechte gezondheid, zitten vol parasieten en zijn ondervoed.
Omdat deze welpen al op zo'n jonge leeftijd uit het wild en hun moeders worden gehaald, kunnen ze niet meer in het wild worden vrijgelaten. Bovendien hebben veel van de welpen die CCF ontvangt ook genetische aandoeningen (zoals botmisvormingen) of infectieziekten (zoals het herpesvirus, het coronavirus en luchtwegaandoeningen), waardoor ze ook niet in het wild kunnen worden vrijgelaten. Deze dieren zullen de rest van hun leven medische zorg nodig hebben, waaronder maandelijkse preventieve maatregelen en jaarlijkse vaccinaties.
Het is belangrijk om ze goed te socialiseren met mensen, omdat ze regelmatig veterinaire zorg nodig hebben. We willen ze hun hele leven zo min mogelijk stress bezorgen. We gebruiken een gaastent om nieuwe welpen te laten wennen aan onze faciliteit en vrijwilligers, en zorgen er ook voor dat ze niet weglopen of in de problemen komen met elektrische snoeren en andere gevaren binnenshuis waar ze niet bekend mee zijn. Op deze leeftijd moeten ze in de buurt van mensen zijn, omdat hun gezondheid nauwlettend in de gaten wordt gehouden. We voeren ze meerdere keren per dag, afgestemd op hun grootte, leeftijd en natuurlijke voedingsschema.
De twee vrouwtjescheeta's op de foto hierboven, in hun hangmat en op de grond, rusten comfortabel terwijl ik erbij ben. Ik was in hun verblijf om het gedrag/de gezondheid van een van hun huisgenoten in de gaten te houden. Hun gedrag op deze foto laat zien hoe belangrijk goede socialisatie is. Doordat deze cheeta's gesocialiseerd zijn met de medewerkers en vrijwilligers van CCF, hebben ze geen angst en kunnen ze zonder problemen medische zorg krijgen.
Elke dag maken de verzorgers de verblijven van de cheeta's schoon. Het is daarom van groot belang dat de cheeta's gesocialiseerd worden en ongevoelig worden voor onze aanwezigheid. Zo blijft iedereen veilig en gezond.
Cheetah Safe House 1 (SH1) van CCF in Somaliland huisvest enkele van de jongste weescheetawelpen. Op deze leeftijd worden mannelijke en vrouwelijke welpen samen gehuisvest en geplaatst bij welpen van vergelijkbare grootte. We houden ook de welpen die gered zijn samen tijdens de revalidatie. Dit stelt ze in staat om te socialiseren met cheeta's die ze al kennen. Tussen de rondes en medische behandelingen door ging ik in dit verblijf zitten om de welpen aan mijn aanwezigheid te laten wennen. Elk van de welpen heeft zijn eigen unieke persoonlijkheid en voelt zich op zijn gemak bij menselijke interactie. Het is belangrijk dat ze zich veilig voelen bij mensen door hen naar jou toe te laten komen in plaats van dat jij hen benadert. Het was ook een leuk tijdverdrijf om ze samen te zien knuffelen en spelen 🙂
Ten tijde van dit schrijven telde het CCF Field Centre in Somaliland 87 cheeta's en één luipaard. De kosten voor de verzorging, inclusief het verstrekken van vlees, bedragen in totaal $ 7000 per week of $ 28,000 per maand. Dit bedrag zal blijven stijgen naarmate de welpen groeien.
Het welpenseizoen in het wild loopt van oktober tot en met januari en we verwachten dat er binnenkort weer meer welpen naar de opvangcentra van CCF komen. We hebben uw hulp nodig om het broodnodige geld in te zamelen voor de verzorging van de welpen.
CCF is bezig met het opzetten van een opvangcentrum voor deze welpen in een gebied genaamd GeedDeeble, dat deel uitmaakt van het eerste nationale park van het land. We hopen dat deze faciliteiten in januari klaar zijn om de katten te kunnen verhuizen naar hun nieuwe, natuurlijke en uitgebreide verblijf. Dank aan onze stagiaires en vrijwilligers die helpen bij de verzorging van deze in beslag genomen, weeswelpen.
Gerelateerd lezen