Verdwijnende vlekken: de wereldwijde achteruitgang van de cheeta (Acinonyx jubatus) en wat dit betekent voor natuurbehoud

  • December 27, 2016
  • door SM Durant, N. Mitchell, R. Groom, N. Pettorelli, A. Ipavec, AP Jacobson, R. Woodroffe, M. Böhm, LTB Hunter, MS Becker, F. Broekuis, S. Bashir, L. Andresen, O. Aschendorn, M. Beddiaf, F. Belbachir, A. Belbachir-Bazi, A. Berbash, I. Brandao de Matos Machado, C. Breitenmoser, M. Chege, D. Cilliers, H. Davies-Mostert, HH de Longh, AJ Dickman, F. Ezekiel, MS Farhadinia, P. Funston, P. Henschel, J. Horgan, H. Jowkar, R. Klein, PA Lindsey, J. M'soka, K. Marnewick, J. Melzheimer, J. Merkle, M. Mshuha, H. O'Neill, M. Parker, G. Aankoop, S. Sahailou, Y. Saidu, A. Samna, A. Schmidt-Küntzel, E. Selebatso, EA Sogbhossou, A. Soultan, E. Stone, E. van der Meer, RJ van Vuuren, M. Wykstra, K. Young-Overton

Het instellen en onderhouden van beschermde gebieden (PA's) is een belangrijk instrument voor het behoud van biodiversiteit. Deze aanpak is echter onvoldoende voor veel soorten, met name soorten met een groot verspreidingsgebied en een lage populatiedichtheid. De cheeta Acinonyx jubatus is een voorbeeld van zo'n soort en staat voor extreme uitdagingen om te overleven. Hier laten we zien dat de wereldpopulatie wordt geschat op zo'n 7,100 individuen en beperkt is tot 9% van zijn historische verspreidingsgebied. Het grootste deel van het huidige verspreidingsgebied (77%) bevindt zich echter buiten de PA's, waar de soort met meerdere bedreigingen te maken heeft. Scenariomodellering laat zien dat waar de groei buiten de PA's wordt onderdrukt, de uitstervingssnelheid snel toeneemt naarmate het aandeel beschermde populaties afneemt. Gevoeligheidsanalyse laat zien dat de groei binnen de PA's hoog moet zijn om de afname daarbuiten te compenseren.

De gevoeligheid van cheeta's voor snelle achteruitgang blijkt uit de recente snelle krimp van hun verspreidingsgebied, wat een verhoging van de Rode Lijst van de Internationale Unie voor Natuurbehoud (IUCN) naar bedreigd ondersteunt. Onze resultaten zijn van toepassing op andere soorten die afhankelijk zijn van bescherming, waarvan de dreiging mogelijk systematisch wordt onderschat wanneer er buiten de beschermde gebieden onvoldoende informatie beschikbaar is. Uiteindelijk vereist het behoud van veel van deze soorten een paradigmaverschuiving in natuurbehoud naar een holistische benadering die bescherming stimuleert en duurzame coëxistentie tussen mens en dier bevordert in grote landschappen met een meervoudig gebruik.

Delen met vrienden