Een kleiner wordende groep grote carnivoren met contrasterende soorten-habitatrelaties blijft buiten de nationale parken in het centraal-oostelijke landschap van Namibië bestaan

  • August 5, 2024
  • door Verschueren S., Hofmann T., Briers-Louw WD, Kakove M., Leirs H., Bauer H., Marker LL, Cristescu B.

Abstract

Inzicht in de verspreiding van soorten is essentieel voor effectief biodiversiteitsbehoud. We voerden een grootschalig cameravalonderzoek uit in vijf systematische grids in centraal-oostelijk Namibië om de drijvende krachten achter de aanwezigheid van grote carnivoren te identificeren en de aanwezigheid ervan te voorspellen in een breder landschap met gemengd gebruik van 161,629 km². Door gerichte zoekopdrachten naar gebieden met intensief gebruik en het bundelen van detecties over cameravalstations, ontdekten we betrouwbaar de meest ongrijpbare carnivoren. We identificeerden een kleiner gilde van grote carnivoren, waarbij de twee belangrijkste predatoren (de leeuw (Panthera leo) en de gevlekte hyena (Crocuta crocuta)) functioneel afwezig waren, hoewel ze historisch gezien wel aanwezig waren. Hoewel bruine hyena's (Parahyaena brunnea) alomtegenwoordig waren, vonden we lokale variaties in de samenstelling van het gilde. Afrikaanse wilde honden (Lycaon pictus) kwamen vaker voor in de buurt van hun inheemse populatie in het oosten en in gebieden met een hogere vegetatieproductiviteit. De verspreiding van cheeta's (Acinonyx jubatus) werd bepaald door de proportionele grasbedekking, waardoor houtachtige aantasting van graslanden een bedreiging kan vormen. De aanwezigheid van de luipaard (Panthera pardus) was laag in gebieden met een hoge menselijke voetafdruk, en hoog in gebieden met ruig terrein en een hogere vegetatieproductiviteit. De verminderde aanwezigheid van grote carnivoren met contrasterende soorten-habitatrelaties kan het voortbestaan ​​van ondergeschikte carnivoren, zoals de cheeta en de Afrikaanse wilde hond, in dit gemengde landschap mogelijk maken. We benadrukken echter het belang van multi-species beschermingsbenaderingen om ecologische interacties te behouden. Het grote aandeel (2%) van geschikte habitats dat is geïdentificeerd, d.w.z. waar de kans op bewoning groter is dan 80, is een bemoedigend resultaat voor het potentieel van de regio om waardevol te zijn voor het voortbestaan ​​en de mogelijke herkolonisatie van carnivoren. Gezien de beperkte ruimte voor uitbreiding van beschermde gebieden, zijn holistische beschermingsbenaderingen gerechtvaardigd om levensvatbare grote carnivorengemeenschappen en functionele ecosystemen te garanderen.

Delen met vrienden