Herdenking voor Ann van Dyk
-
- door Dr. Laurie Marker 2 maart 2021
Met groot verdriet deel ik u het nieuws mee van het overlijden van een dierbare vriendin en collega, Ann van Dyk. Ze is op donderdag 90 februari op 25-jarige leeftijd overleden. Buiten hun vakgebied zijn vooraanstaande natuurbeschermers vaak onbekend. Maar Ann was groter dan het leven zelf, en zowel zij als haar De Wildt Cheetah and Wildlife Centre in Zuid-Afrika kregen internationale aandacht voor hun werk. Anns passie en toewijding voor cheeta's sprongen haar overal in de ogen. Als je Ann ontmoette, wist je meteen waar ze voor stond. Dat vond ik zo geweldig aan haar.
In de jaren zeventig, toen ik bij Wildlife Safari werkte aan het opzetten van Noord-Amerika's meest succesvolle cheetafokprogramma, was Ann van Dyk bezig met het opzetten van haar eersteklas opvangcentrum en fokprogramma voor cheeta's in gevangenschap in Zuid-Afrika. Ann richtte het centrum in 1970 op op de boerderij van haar familie in De Wildt, nadat zij en haar broer Godfrey eind jaren zestig twee cheetawelpen hadden gered van een lokale boerderij. Omdat ze niet over de benodigde vergunningen beschikten, moesten ze de welpen naar de National Zoological Gardens of South Africa in Pretoria sturen. Destijds was de dierentuin bezig met het opzetten van een fokprogramma voor cheeta's in gevangenschap, maar verdere uitbreiding was beperkt door het gebrek aan beschikbare grond, en Ann bood het gebruik van hun boerderij voor het programma aan. Zo ontstond het De Wildt Cheetah Centre – ook bekend als het Ann van Dyk Cheetah Centre.
Ann wijdde haar leven vijftig jaar lang aan het runnen van het centrum en stond nog steeds aan het roer tot ze vier jaar geleden de leiding overdroeg aan haar neef, Eric van Dyk. Zij wordt algemeen geprezen voor het feit dat ze de cheeta in Zuid-Afrika van de rand van uitsterven heeft gered. Cheeta's zijn notoir moeilijk te fokken in gevangenschap, maar onder Anns leiding heeft het De Wildt Cheetah Breeding Centre sinds begin jaren zeventig met succes meer dan duizend dieren gefokt. Ann introduceerde ook het Wild Cheetah Management Programme, zodat wilde cheeta's die als 'probleemdieren' werden beschouwd, konden worden herplaatst in beschermde gebieden. Dit programma wordt nu beheerd door de Endangered Wildlife Trust en heeft geleid tot een succesvolle metapopulatie cheeta's in Zuid-Afrika.
Voor haar bijdragen ontving Ann in 1988 een gouden medaille van de South African Nature Foundation. In 2004 was het mij een grote eer Ann de CCF Conservationist of the Year-prijs te overhandigen. Anns fokprogramma voor cheeta's levert dieren aan erkende dierentuinen en fokcentra voor cheeta's over de hele wereld. Meer dan 80 wetenschappelijke publicaties zijn geschreven en uitgevoerd via de faciliteit en De Wildts onderzoek draagt bij aan het welzijn en de overleving van de soort. Haar educatieve programma over wilde dieren heeft meer dan 100,000 jonge leerlingen bereikt. In 2017 was ik verheugd informatie over de impact van De Wildt en Ann op te nemen in ons baanbrekende leerboek, CHEETAHS: Biology and Conservation.
Anns 50 jaar toegewijde werk illustreren hoe natuurbehoudsinspanningen zich hebben moeten ontwikkelen om succesvol te zijn. Velen die geen wetenschappelijke opleiding in de moderne wetenschap van natuurbehoudbiologie hebben genoten, zien de noodzaak van fokken in gevangenschap niet in. Ze doen het af als een gemakkelijke uitweg of zelfs een belemmering voor het aanpakken van de kwestie van overleven in het wild. Ze vinden het iets dat lichtvaardig wordt gedaan, waarbij het overleven van individuele dieren boven dat van de populatie wordt gesteld. Niet dus. Laat me afsluiten met een citaat van Ann toen ze na een tragische brand in haar complexen in 1990 over de toekomst nadacht:
Ann van Dyk was een bijzondere vrouw. Ze leefde haar leven voor cheeta's en was een inspiratiebron voor ons allemaal. Ik mis haar nu al.
Gerelateerd lezen
-
November 2, 2026
Huisdieren zamelen $11,529 in voor cheeta's