Een toekomst waar het de moeite waard is om naartoe te rennen
-
- door CCF-personeel May 6, 2026
Dit voorjaar heeft Oakland University Dr. Laurie Marker, oprichtster en directeur van het Cheetah Conservation Fund, een eredoctoraat toegekend als erkenning voor haar meer dan veertig jaar baanbrekend werk op het gebied van natuurbehoud, duurzame landbouw en gemeenschapsgerichte co-existentie.
Meer dan veertig jaar geleden, toen Dr. Marker haar werk in Namibië begon, was de cheetah in stille achteruitgang. Boeren beschouwden roofdieren als vijanden. Het leefgebied kromp. De wetenschap was nog bezig de genetische kwetsbaarheid van de soort te ontdekken. Velen geloofden dat uitsterven onvermijdelijk was.
Maar Namibië leerde haar iets fundamenteels: uitsterven is niet onvermijdelijk wanneer mensen kiezen voor samenwerking in plaats van conflict.
Een levend laboratorium voor samenleven bouwen
In haar dankwoord stond Dr. Marker niet stil bij prestaties uit het verleden. Ze keek vooruit en riep de volgende generatie natuurbeschermers, wetenschappers en leiders in de landbouwsector op om de systemen die de toekomst van onze planeet vormgeven, opnieuw te ontwerpen. Samen met Namibische boeren, overheidsfunctionarissen en lokale gemeenschappen bouwde Dr. Marker het Cheetah Conservation Fund op – niet alleen als een reddingsorganisatie, maar ook als een levend laboratorium voor co-existentie tussen landbouw en wilde dieren.
Het inzetten van veehoedhonden verminderde conflicten met roofdieren en beschermde tegelijkertijd het levensonderhoud van boeren. Het herstellen van door struikgewas overwoekerd land bracht zowel ecosystemen als de graascapaciteit weer tot leven. Roofdiervriendelijke landbouwtechnieken bewezen dat duurzaam landbeheer en soortenbescherming geen tegenstrijdige doelen zijn, maar juist van elkaar afhankelijk. En dankzij het Namibische model van gemeenschapsbeheer, waarbij lokale gemeenschappen zeggenschap kregen over de wilde dieren, ontstonden zowel economische veerkracht als ecologisch rentmeesterschap.
“Dit was geen liefdadigheid. Dit was een systeemverandering. En dat is wat het volgende tijdperk van leiderschap vereist.”
Een crisis die meer vereist dan stapsgewijze verandering.
Tegenwoordig neemt het verlies aan biodiversiteit toe. Klimaatinstabiliteit verandert landschappen en bedreigt landbouwsystemen wereldwijd. Illegale handel in wilde dieren is uitgegroeid tot een geavanceerde, wereldwijde onderneming. Ecosystemen storten sneller in dan beleid kan reageren – en daarmee ook de boerengemeenschappen die afhankelijk zijn van gezonde grond.
Het werk dat in Namibië begon, heeft zich over heel Afrika verspreid – naar de Hoorn van Afrika, waar CCF de illegale handel in levende jachtluipaardwelpen bestrijdt. Het heeft zich uitgebreid naar partnerschappen in het Midden-Oosten, Europa en de Verenigde Staten om de handhaving en het genetisch onderzoek te versterken. En het bereikte India, waar jachtluipaarden, die ooit op het subcontinent waren uitgestorven, dankzij internationale samenwerking zijn teruggekeerd – een symbool dat herstel mogelijk is wanneer landen moedig samenwerken.
Maar het herstel van diersoorten gaat niet alleen over dieren. Het gaat erom hoe de mensheid zich verhoudt tot het land – hoe we het bewerken, hoe we het delen met wilde dieren en hoe we de gemeenschappen die ervan afhankelijk zijn, in stand houden.
Een uitdaging voor de volgende generatie
Dr. Marker sprak de afgestudeerden rechtstreeks toe en liet er geen gras over groeien wat hen te wachten stond. "Jullie erven geen stabiele wereld, maar een wereld die op zijn kop staat", zei ze. De vraag waar ze voor staan is niet of duurzaamheid ertoe doet, maar of ze het als een slogan zullen beschouwen of er een structurele realiteit van zullen maken.
-
“Welk systeem ga je herontwerpen?”
-
“Welk gebrekkig model ga je ter discussie stellen?”
-
"Voor welke toekomst wilt u geen compromissen sluiten?"
Haar generatie streed ervoor om te bewijzen dat natuurbehoud en economische ontwikkeling hand in hand kunnen gaan. De volgende generatie, zo betoogde ze, moet verder gaan en systemen herontwerpen zodat ecologische veerkracht vanaf de basis verweven is met landbouw, voedselzekerheid, bestuur en technologie.
Denken voorbij de grenzen
De cheetah kan niet overleven op omheinde eilanden. Hij heeft een aaneengesloten landschap nodig. Op dezelfde manier, zo betoogde Dr. Marker, kan de mensheid niet gedijen in geïsoleerde denkpatronen. Klimaatbeleid moet verbonden zijn met voedselsystemen. Biodiversiteitsstrategieën moeten aansluiten bij de rechten van gemeenschappen. Technologie moet de gezondheid van de planeet dienen.
Een ambitieuze visie wordt vaak afgewezen voordat ze gerealiseerd kan worden. Als we de conventionele grenzen hadden geaccepteerd, zou Namibië niet de thuisbasis zijn van de grootste populatie wilde cheeta's ter wereld.
Gemeenschapsreservaten zouden geen wereldwijd model zijn. En de terugkeer van cheeta's naar India zou nog steeds een droom blijven. Vooruitgang, zo herinnerde ze het publiek eraan, is weggelegd voor degenen die bereid zijn verder te kijken dan de huidige beperkingen.
Een visie voor de komende decennia
Dr. Marker heeft een ambitieuze en heldere visie voor de toekomst: Afrikaanse expertise op het gebied van natuurbehoud die het wereldwijde milieubeleid aanstuurt. Lokale natuurreservaten die uitgroeien tot centra voor klimaatadaptatie. Haar levenslange inzet om landbouwgemeenschappen te helpen floreren in harmonie met de natuur, realiseert ze door onderzoek te verbinden met de mensen en landschappen die het het hardst nodig hebben. Landbouwmethoden die zowel het levensonderhoud als het landschap in stand houden, worden de norm in plaats van de uitzondering. Jonge Afrikaanse wetenschappers leiden internationale onderzoeksinstellingen. Technologische innovatie ontmantelt netwerken voor de illegale handel in wilde dieren. Wereldwijde partnerschappen vervangen concurrentie door gezamenlijk beheer van het land.
“Niet omdat het idealistisch is, maar omdat het noodzakelijk is.”
De cheetah rent met precisie en doelgerichtheid. Hij jaagt niet op elke beweging aan de horizon. Hij kiest zijn pad en zet zich er volledig voor in. De afscheidsboodschap van Dr. Marker aan de afgestudeerden had dezelfde helderheid:
“De toekomst is niet iets waar je in terechtkomt. Het is iets wat je bouwt. Bouw het met lef. Bouw het samen. Bouw het met wetenschap als kompas en integriteit als fundament.” Want zolang cheeta's leven blazen in de wilde horizon van Afrika, is de toekomst waar we voor vechten nog steeds mogelijk.
Gerelateerd lezen
-
November 2, 2026
Huisdieren zamelen $11,529 in voor cheeta's