Fotograaf van de maand

Natuurfotograaf van de maand augustus – Laura Dyer

  • door Hannah Mulvany August 13, 2022
Natuurfotograaf van de maand augustus – Laura Dyer

Dit bericht werd uitgezonden vanaf Cheetah Conservation Fund Verenigd Koninkrijk.
Deze maand zijn we ontzettend blij dat onze sociale mediafeeds gevuld zijn met foto's en video's van Laura Dyer.

Laura Dyer is een in Zuid-Afrika geboren natuurfotografe met een grote liefde voor de uitgestrekte en onbewoonde gebieden van de aarde, van de vlaktes en waterwegen van Afrika tot het ijs van de Noordpool. Ze reist de wereld rond om zoveel mogelijk van onze natuurlijke omgeving vast te leggen en deelt de beelden die ze maakt. Al haar foto's tonen wilde en vrij rondlopende dieren. Bekijk Laura's website en Instagram voor meer van haar fantastische foto's van cheeta's en andere dieren.

Goud aan het einde van de regenboog

Neema, een supermoeder van drie, laat op de avond in de Mara North Conservancy. Ik volg haar al sinds de allereerste keer dat ze haar welpen uit hun hol haalde – midden in de coronacrisis, en dus was het een mooi afscheid om ze weer te zien vlak voordat ze hun moeder zouden verlaten. Het was een regenachtige februarimaand dit jaar en terwijl de onweerswolken zich samenpakten, leidde ze haar welpen op jacht. De gouden zon verlichtte het gras, de donkere onweerswolken op de achtergrond en een perfecte regenboog. Een prachtig afscheid, want twee weken later waren de welpen zelfstandig en leerden ze te overleven zonder deze supermoeder die over ze waakte.

Kulete en haar jongen

Vroeg in de ochtend in het Naboisho-reservaat, een van de plekken in de Mara waar cheeta's ondanks het grote aantal leeuwen zeer succesvol lijken te zijn in het grootbrengen van hun welpen. Het lage aantal voertuigen en de goede bescherming door rangers (en geen gewetenloze gidsen) zorgen ervoor dat de cheeta's die hier geboren worden de moeilijke jonge jaren veel beter doorkomen dan in het drukke hoofdreservaat. We reden zelfs langs deze groep welpen, slechts een paar meter voordat we ze zagen, zo goed gecamoufleerd waren ze in de open lucht. Het was een koude dag en alle welpen lagen dicht tegen elkaar aan voor warmte en bescherming tegen hun moeder. Een echt schattig stelletje katten.

Snelheid

Het grootste voordeel van cheeta's op de savanne is snelheid: als snelste landdieren zijn ze misschien niet gezegend met de kracht van een leeuw, of met het uithoudingsvermogen van een hyena, maar ze kunnen de besten wel inhalen, over een korte afstand. Het is ronduit indrukwekkend om te zien hoe zo'n cheeta een kudde impala's achterna gaat – al die explosieve kracht in slow motion, perfect weergegeven terwijl ze haar actie uitvoert. Ze had die dag veel succes en haar welpen genoten van een heerlijke maaltijd. Kicheche Bush Camp, Olare Conservancy.

Entito en een van haar welpen op de eerste dag dat ze uit het hol tevoorschijn kwamen. De jongen zijn eindelijk sterk genoeg om hun moeder te volgen – zodra een cheeta het hol verlaat, blijven ze bij hun moeder en deinzen ze alleen terug als ze jaagt, maar ze blijven altijd binnen handbereik voor veiligheid en comfort. Het is een zware taak om een ​​cheetamoeder te zijn! Hier valt het laatste daglicht op een van de welpen, terwijl ze op zoek gaat naar een beter zicht op deze vreemde nieuwe wereld waarin ze terecht is gekomen. Naboisho Conservancy met Benja van Kicheche Valley Camp.

Een cheeta-fan

Kweli en haar drie welpen boven op een termietenheuvel, vroeg in de ochtend. Het was een stressvolle ervaring, met leeuwen overal om je heen. Moeder had de welpen uit de gevarenzone gehaald en wilde een uitkijkpunt van waaruit ze de leeuwen kon observeren en ervoor kon zorgen dat haar welpen veilig waren. Niets werkt zo goed als een enorme termietenheuvel! Cheeta's zijn veel veiliger in de open lucht, waar ze gevaar zien naderen, en gebruiken hun snelheid om snel te ontsnappen. De welpen bootsen moeder na, blijven alert en controleren alles, want als kleine cheeta is alles een leerervaring.

Een prachtige zonsopgang en haar perfect gepositioneerd ertegenaan. Altijd op zoek naar de volgende maaltijd. Altijd alert. Altijd perfect cheeta. Kamp in Mara North met Kicheche en Saruni Masai.

Kijk goed, en kijk dan nog eens

Selenkei's kleine welpjes zoeken beschutting bij hun moeder tijdens een ongelooflijke februaristorm. Het regenwater stond in plassen op de grond, en de beste schuilplaats voor een paar maanden oude welpjes was pal onder de buik van hun moeder. Lichtelijk droog, maar over het algemeen warm en comfortabel tegen de elementen. Als je goed kijkt, zie je er twee schuilen. De derde ligt nog verder onder hun moeder, die altijd waakzaam is.

Eerste ...
en laatste dag van "schoolportretten"

Een familieportret – net als een schoolfoto van Neema en haar drie welpen eerder dit jaar. Twee weken voor hun onafhankelijkheid waren de tekenen van hun geleidelijke splitsing al zichtbaar. Wat een fantastische moeder was ze, om te zien hoe alle drie de welpen die ze uit het hol had gekregen, in slechts 2 maanden onafhankelijk werden. Moge haar genen voortleven in de Mara, hopelijk met hun eigen welpen – twee vrouwtjes zijn een enorme zegen voor de cheetapopulatie! En Neema en haar welpen vorig jaar in februari, vlak nadat ze uit hun hol bij Kicheche Bush Camp waren gekomen. Kun je geloven hoeveel ze gegroeid zijn!

Vlinderkusjes

Ongeacht de leeftijd van de welpen, ze willen en hebben allemaal de geruststelling en aanraking van hun moeder nodig. Ik hou van de genegenheid tussen moeders en welpen, van de manier waarop zo'n felle en beschermende volwassene, die gewend is aan en ontworpen is voor een leven helemaal alleen, zich kan aanpassen en zo speels en liefdevol met haar welpen kan omgaan. Het is moeilijk te geloven dat ze er niet ook van genieten, ondanks het extra werk. Maar ik weet het niet! Het zou ook gewoon instinct kunnen zijn. Hoe dan ook, het zijn momenten die ik altijd zal koesteren.

Twinning

Met grote ogen in het ochtendlicht, twee van Kulete's welpen bij zonsopgang in de Mara. Voor een cheeta is opgroeien een dagelijkse strijd: prooien verliezen aan sterkere tegenstanders, ontsnappen aan gevaar, altijd alert blijven. De wereld is hard, en toch zijn de welpen vol speelse onschuld terwijl ze groeien en leren. Alertheid en vluchtigheid lijken echter ingebakken, en elk nieuw avontuur is een leerervaring die hun overlevingskansen op de lange termijn zal vergroten.

Klauwen...
en tanden

Sila, haar welpen en haar geadopteerde neefje probeerden aandacht te krijgen of met hen te paren. Dit werd met grote woede ontvangen door de poezen. Een van de meest interessante waarnemingen van februari vorig jaar: de jongen is nu zijn eigen weg gegaan en is onafhankelijk, maar hij heeft een tijdje bij Sila's familie rondgehangen, wat ongebruikelijk is voor deze katten! Maar zo is de natuur – je weet nooit wat je tegenkomt en dat maakt het fascinerend.

Delen met vrienden