Hoorn van Afrika Tour – Ethiopië en Somaliland
-
- door Patricia Tricorache 27 maart 2018
Toen de regionale milieuambtenaren van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken in Ethiopië de mogelijkheid opperden om een evenement te organiseren ter ere van Wereld Wildlife Day in Jijiga, een brandpunt voor cheetahandel in Oost-Ethiopië, dacht ik dat dat een waardevolle gelegenheid zou zijn om dat lastige gebied te bezoeken en te proberen te netwerken met de lokale autoriteiten. Dr. Laurie Marker was aanwezig bij de conference call en nadat we hadden opgehangen, bespraken we wat een perfecte gelegenheid het voor haar zou zijn om de regio te bezoeken en samen de huidige situatie rond illegale cheetahandel te bekijken. Ik was opgetogen toen we haar agenda bekeken en zagen dat ze een week beschikbaar was voordat haar verplichtingen in de VS begonnen. We besloten dat het de moeite waard zou zijn om niet alleen Ethiopië te bezoeken, maar ook Somaliland, de belangrijkste doorvoerroute voor cheetahandel naar het Arabisch Schiereiland.
Ik was al een paar keer eerder in Somaliland geweest, altijd in nauwe samenwerking met onze collega's daar en met het ministerie van Milieu en Plattelandsontwikkeling. Minister Shukri Ismael heette ons zoals altijd hartelijk welkom en verzekerde ons dat haar ministerie zich inzet voor een einde aan de handel in wilde dieren. Ze benadrukte echter ook de problemen waarmee Somaliland kampt, aangezien het land worstelt met het feit dat het door de internationale gemeenschap niet als onafhankelijke natie wordt erkend. De status van autonome regio maakt het voor de overheid moeilijk om steun te krijgen van de meeste landen. NGO's zoals CCF en onze partners staan dan ook voor enorme uitdagingen om financiering te verkrijgen, die hard nodig is voor de capaciteitsopbouw van handhavingsinstanties en dierenartsen, en voor de verzorging van dieren die in beslag zijn genomen door de handel.
Minister Shukri maakte elke dag tijdens ons bezoek tijd om met ons te brainstormen over handhaving, bewustwording en in beslag genomen dieren. Dit alles maakt deel uit van de strategieën en afspraken die we het afgelopen jaar hebben gemaakt om illegale handel in wilde dieren te bestrijden. Op onze laatste dag in Somaliland ontmoetten we ook verschillende ambtenaren van het ministerie, waaronder twee natuurbeschermers die we onlangs bij CCF in Namibië hadden ontvangen voor een training.
De minister aanvaardde onze uitnodiging om twee van de cheetawelpen te ontmoeten die momenteel onder de hoede van onze medewerkers in Hargeisa vallen: Dhoobi en Veepi. Deze welpen, nu respectievelijk 10 maanden en een jaar oud, werden afgelopen juli aan ons overgedragen. Sindsdien wonen ze in een huurhuis met XNUMX-uurs zorg, dankzij de steun van onze partner, het International Fund for Animal Welfare (IFAW). Hoewel deze locatie niet ideaal is voor de welpen, is het wel beveiligd en biedt het de welpen voldoende ruimte om te rennen en te spelen. Dhoobi, de jongste van de twee, is wat te speels, wat een probleem zou kunnen worden naarmate hij groter wordt. Daarom gaf Dr. Marker Neju, onze cheetaverzorger, een aantal waardevolle tips om hem te socialiseren en te verzorgen, aangezien hij met de hand is grootgebracht en tam is, maar erg speels. We hebben ook de speelplaats van de welpen verbeterd door een paar houten kratten toe te voegen waar ze kunnen klimmen en spelen. We waren allebei erg blij om te zien hoe de welpen genoten van hun nieuwe speelplek, vooral Veepi, die bij ons kwam met ernstige beenafwijkingen als gevolg van Metabolische Botziekte (MBD), een ziekte die wordt veroorzaakt door calciumtekort. Dit komt vaak voor bij cheeta's als huisdier, wanneer de eigenaren niet weten hoe ze deze kwetsbare dieren goed moeten voeren. Sinds Veepi bij ons is, krijgt hij een zeer streng dieet, inclusief calcium- en vitaminesupplementen. En hoewel MBD ongeneeslijk is, zijn zijn benen voldoende gestrekt om hem te laten rennen en spelen, ook al doet hij dat vrij voorzichtig.
Een ander zeer positief resultaat van ons bezoek was de mogelijkheid om de decaan van de faculteit Landbouwkunde, Diergeneeskunde en Dierwetenschappen van de Universiteit van Hargeisa te ontmoeten en te kijken hoe we kunnen samenwerken om veterinaire zorg te bieden aan in beslag genomen wilde dieren. Onze dierenverzorger Neju, een vierdejaarsstudent, introduceerde ons. Op onze laatste dag in Somaliland keerden we voor de tweede keer terug naar de universiteit om meer faculteitsleden te ontmoeten. Samen identificeerden we gebieden waar directe samenwerking mogelijk is en waar training of informatie-uitwisseling nodig is. De dierenartsen/docenten gaven allemaal aan dat ze alles in het werk willen stellen om te helpen bij noodgevallen met dieren. Dit omvat het gebruik van hun laboratorium, dat een aantal basisvoorzieningen biedt waarmee we bepaalde ziekten bij cheeta's kunnen identificeren of een aantal procedures kunnen uitvoeren. Er werd overeengekomen dat zij baat zouden kunnen hebben bij een training in de behandeling van wilde dieren. Deze mogelijkheid onderzoeken we al. Dit kan door een training te organiseren bij het CCF in Namibië of in een nabijgelegen faciliteit zoals Refuge DECAN in Djibouti, waar een aantal van de in beslag genomen cheeta's uit Somaliland verblijven.
Over hetzelfde onderwerp, namelijk dat we alle mogelijke opties proberen te vinden om de gezondheidsproblemen van cheeta's aan te pakken, spraken we met verschillende expats, waaronder artsen die geïnteresseerd waren in ons werk in Somaliland. Artsen die mensen behandelen, zouden kunnen helpen bij gezondheidsproblemen bij cheeta's, gezien het huidige tekort aan dierenartsen die zijn opgeleid voor cheeta's en andere kleine dieren – een probleem dat we ook proberen aan te pakken.
Een belangrijk onderdeel van onze activiteiten in Somaliland is de ontwikkeling van een opvangcentrum voor in beslag genomen dieren. Laurie en ik brachten een ochtend door met een bezoek aan de locatie van een recent gebouwd opvangcentrum, waar momenteel verschillende gazellensoorten worden opgevangen die endemisch zijn voor de regio. De gazellen waren illegaal gehamsterd door een dierenverzamelaar. Dit centrum is fase 1 van een langetermijnplan om in beslag genomen cheeta's op te vangen zodra de omstandigheden rijp zijn, aangezien dit een grote investering en gespecialiseerde zorg met zich meebrengt.
Als onderdeel van onze bewustwordingscampagne namen we contact op met een van onze nieuwe vrienden in Somaliland, uitgever van de Somaliland Sun, een Engelstalige gedrukte en online krant. Ons interview werd gepubliceerd in verschillende kranten en uitgezonden op de nationale Somaliland-televisie. We ontmoetten ook een lid van de Somalilandse diaspora in het Verenigd Koninkrijk, die graag wil bijdragen aan bewustwording over illegale handel in wilde dieren.
Laurie en ik brachten al onze vrije tijd door met ons Somaliland-team om zaken als budget, opgeslagen biomedische monsters, de verzorging van cheeta's en bewustmakingscampagnes te bespreken.
Werken in Somaliland brengt uitdagingen met zich mee, maar wij hebben het beste team en samen met hen en onze internationale partners zullen we er alles aan blijven doen om illegale handel in wilde dieren te bestrijden en de omstandigheden van in beslag genomen dieren te verbeteren.
Tijdens ons bezoek aan Hargeisa hoorden we dat de Wereld Wildlife Dag in Ethiopië was afgelast vanwege de noodtoestand in het land. Hoewel dit teleurstellend was, is het absoluut noodzakelijk om de veiligheidswaarschuwingen in acht te nemen. In plaats daarvan werden Laurie en ik uitgenodigd voor een Wereld Wildlife Dag-ceremonie, georganiseerd door de Ethiopian Wildlife Conservation Authority (EWCA) en vertegenwoordigers van het Amerikaanse Regionale Milieubureau voor Oost-Afrika, gevestigd in de Amerikaanse ambassade in Ethiopië. Tijdens de ceremonie ontving de directeur-generaal van EWCA, Kumira Waqjira, verschillende posters, gemaakt door de ambassade in samenwerking met CCF, in het Somalisch. De posters, met foto's van cheeta's, zijn bedoeld om de aandacht te vestigen op de illegale cheetahandel in de Ethiopisch-Somalische regio van Ethiopië.
Het was een waar genoegen om directeur Kumira te ontmoeten. Hij is onlangs benoemd tot deze functie bij EWCA, hoewel hij zijn hele professionele carrière bij deze instelling heeft doorgebracht. EWCA is de overheidsinstantie in Ethiopië die verantwoordelijk is voor de bescherming van wilde dieren en een belangrijke partner in de strijd tegen illegale handel in wilde dieren sinds we in 2005 voor het eerst met dit onderwerp begonnen te werken.
Door onze jarenlange inzet voor de bescherming van cheeta's hebben we veel vriendschappen gesloten, waaronder één bij EWCA: Daniel Pawlos, directeur Wildlife and Their Products. Daniel is ook een oud-CCF-lid, aangezien hij in 2008 deelnam aan de internationale trainingen van CCF over natuurbehoud. Dit was een geweldige gelegenheid om met hem te bespreken hoe we kunnen samenwerken in Ethiopië en de hele Hoorn van Afrika. Vervolgens stelde hij ons voor aan de directeur Wildlife Research and Monitoring van EWCA, met wie we spraken over onze database met cheetagenetica. Deze database kan cruciaal zijn voor handhavingsonderzoeken naar illegale cheetahandel.
Onze partnerschappen met andere ngo's zijn ook erg belangrijk. Tijdens ons korte bezoek aan Ethiopië hadden we een zeer productieve ontmoeting met het kantoor van de Born Free Foundation Ethiopia (BFFE). De directeur van de BFFE, Dr. Zelealem Tefera, was een van de eersten die ons hielp toen we voor het eerst hoorden over de inbeslagname van twee cheetawelpen die in 2005 in een restaurant in Ethiopië werden verkocht.
Een hoogtepunt van ons bezoek aan Ethiopië was de eer om uitgenodigd te worden door Mary Beth Leonard, de Amerikaanse ambassadeur bij de Afrikaanse Unie. Ambassadeur Leonard, die vele jaren geleden in Namibië gestationeerd was, kent Laurie al sinds die tijd. Toen ze hoorde dat we in Ethiopië waren, nodigde ze ons uit voor een lunch in haar woning. Hoewel dit een niet-officiële gelegenheid was, bood het ons de mogelijkheid om een dialoog aan te gaan over vele kwesties die het Afrikaanse continent aangaan en die de CCF aangaan.
Nadat Laurie naar de VS was vertrokken, zette ik een aantal van de met haar begonnen gesprekken voort en reisde vervolgens naar Djibouti om de gesprekken met HAWEN en de Intergovernmental Authority on Development (IGAD), een handelsblok van acht Afrikaanse landen waartoe ook regeringen uit de Hoorn van Afrika behoren, voort te zetten. Tijdens al deze bijeenkomsten stond samenwerking centraal; CCF herhaalde haar inzet om op alle niveaus met de regio samen te werken om de illegale handel in wilde dieren en planten te stoppen.
In Djibouti was ik te gast bij Association DECAN. DECAN is een organisatie die zich inzet voor natuurbehoud. Ze beheert verschillende beschermde gebieden in Djibouti. Het begon echter in 2003 als een natuurreservaat en huisvest nu bijna 2003 dieren, waaronder een aantal van de cheeta's die we als kleine welpjes in Somaliland hebben helpen redden. Het is leuk om ze in grote ruimtes te zien en om bezoekers van het centrum te informeren, want ze lijken het leuk te vinden om bij het hek te komen en luid te spinnen als er mensen op bezoek komen.
Vandaag is mijn laatste dag in Djibouti. Ik ga terug naar Addis Abeba voor een driedaagse workshop over Geografische Informatie Standaarden (GIS) ter bestrijding van wildhandel, georganiseerd door het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken. We waren erg enthousiast toen we bij CCF hoorden dat de organisatoren van de workshop de cheeta hadden geselecteerd als een van de twee soorten die in aanmerking kwamen voor wildhandel. Ik zal onze kennis over cheetahandel delen en bespreken hoe GIS-technologie kan helpen om deze handel te stoppen. Ik kijk ernaar uit om verslag uit te brengen van de resultaten van deze workshop.
Gerelateerd lezen
-
November 18, 2026
Vijf dagen in Genève, één grote vraag: waar kwam het dier vandaan? -
2 september 2025
Een nieuwe manier om de snelste kat ter wereld te volgen