Internationale samenwerking

Gastblog – Pathways Africa Conferentie

  • door Mike Chedester 31 januari 2018
Gastblog – Pathways Africa Conferentie

Na een reis van 30 uur langs luchthavens en ontmoedigende veiligheidscontroles arriveerde ik in Windhoek, Namibië, voor de Pathways Africa-conferentie. Pathways is een conferentie en trainingsprogramma dat is ontworpen om de talloze problemen aan te pakken die ontstaan ​​wanneer mens en dier worstelen om op een duurzame en gezonde manier samen te leven. Ik werd uitgenodigd door Dr. Laurie Marker, oprichter van het CCF Cheetah Conservation Fund, om de workshop te begeleiden in het kader van mijn verantwoordelijkheden op het gebied van publieke betrokkenheid van cheeta's bij de Association of Zoos and Aquariums (AZA) – Saving Animals From Extinction (SAFE). De Pathways Africa-conferentie en -workshop van 2018 was een cruciaal initiatief voor natuurbehoud, met deelnemers van over de hele wereld. Deelnemers vertegenwoordigden 12 Afrikaanse landen, waaronder Namibië, Algerije, Benin, Botswana, Ethiopië, Kenia, Rwanda, Zuid-Afrika, Somaliland, Tanzania, Oeganda, Zambia en diverse andere Afrikaanse landen. De missie van de conferentie was om de professionaliteit en effectiviteit te vergroten op het gebied van de menselijke dimensie van visserij en natuurbeheer.

Pathways Africa is ontwikkeld om de norm te stellen voor toekomstig onderzoek, innovatie en samenwerking en om de toepassing van onderzoek op het gebied van de menselijke dimensie van natuurbeheer in Sub-Sahara Afrika en daarbuiten te bevorderen.

De conferentie is belangrijk voor natuurbehoud in Afrika, waar zoveel innovatieve en interessante natuurbeheerprojecten hun basis hebben. Pathways Africa in Windhoek, Namibië, presenteerde visionaire natuurbeheerders, leiders in natuurbehoudbeleid en de studenten en academici die nieuwe grenzen verleggen.

Pathways Africa (Namibië) organiseerde een trainingworkshop (een driedaagse praktijkgerichte training met onderdompeling) die professionals een unieke en waardevolle kans bood om ideeën uit te wisselen en hun gereedschapskist voor menselijke dimensies te vergroten. De deelnemers aan de training namen deel aan vaardigheidstrainingen gericht op gemeenschapsgerichte natuurbescherming en monitoring, educatie, het beperken van conflicten tussen mens en dier, communicatie en meer. Het praktijkgerichte gedeelte werd direct gevolgd door de Pathways Africa-conferentie, waar de cursisten de gelegenheid kregen om presentaties te geven. De interacties leverden hen uitstekende voorbeelden op van de breedte en diepte van onderzoek en toepassing van menselijke dimensies, evenals netwerkmogelijkheden.

Dr. Marker en het team van de Colorado State University stelden een team van vrijwilligers samen om de bijeenkomst te coördineren. Ik was blij dat ik een van de mensen was die hielp met het klaarmaken van de vergaderzalen, het vullen van goodiebags, het regelen van de registratie en het begroeten van de deelnemers aan de training.

Op de tweede dag van de conferentie:
We bezochten de Krumhun-boerderijen van Ulf-Dieter Voight, wiens familie al sinds 1909 veehouder is. In 1996 stapte hij over naar biodynamische landbouw in Krumhuk. De gemeenschap ontwikkelde verschillende productielijnen en verwerkte hun eigen producten, van zuivelproducten en honing tot zonnebloemolie en vele andere puur biologische producten. De boerderij ligt in een bergachtig gebied, een geliefde plek voor roofdieren zoals de cheeta, luipaard, jakhals en caracal, wat leidt tot conflicten tussen mens en dier. Om het beheer van de weidegronden te verbeteren, verliezen door roofdieren te voorkomen en een betere relatie tussen vee en mens op te bouwen, zijn veel aspecten van veehouderij opgenomen in hun landbouwpraktijk, waaronder het hoeden van vee en het gebruik van een Livestock Guarding Dog (LGD) geleverd door CCF. Dit is zelfs de eerste LGD die in Namibië is ingezet om vee te beschermen. In de afgelopen jaren verloor de boerderij gemiddeld 40 kalveren per jaar aan roofdieren. Afgelopen jaar werden er slechts twee kalveren geadopteerd, wat dit een zeer succesvolle investering in de hond maakt. Ulf vertelde onze groep dat de hond, het jonge vee en de kalveren een goede band met elkaar hebben opgebouwd. Een aantal van de oudere runderen zijn nog wat huiverig voor de hond in de kudde.

Boerendemonstratie op de Pathways-conferentie

Dr. Morgan Hauptfleisch, hoogleraar Wildlife and Environmental Science aan de Namibia University of Science and Technology, leidde onze groep tijdens een veldonderzoek, observatie en discussie over het weidegebied. We verdeelden ons in groepjes van vijf en liepen rond, waarbij we vragen beantwoordden over opvallende ecologische problemen, de omstandigheden van de begrazing, de vegetatie en sporen van dieren die het weidegebied gebruiken.

Er werd vastgesteld dat de omstandigheden in de weidegronden voor wilde dieren en vee moeilijk te beheren zijn. Inzicht in de omstandigheden van graassystemen, invasieve soorten, droogtepatronen, bodemtype en andere factoren helpt bij het succesvol beheren van Ulfs boerderij.

De daaropvolgende discussie omvatte een vraag-en-antwoordsessie. De vragen waren zeer divers, aangezien veel deelnemers afkomstig waren uit Afrikaanse landen met een veel hogere neerslag dan gemiddeld, in tegenstelling tot de savannes van Namibië.

Derde dag van de conferentie:
Het begon met een lichte regenbui die over Windhoek viel. Na een stevig ontbijt om 6 uur volgden we weer een volledige dag training in natuurbehoud. De eerste spreker was Kelly Stoner, associate Conservation Scientist bij de Wildlife Conservation Society, die sprak over landbezit en -beheer. Kelly leidt het bizonprogramma van de WCS in Montana, dat zich inzet om wilde, vrij rondlopende bizons terug te brengen naar inheemse gebieden. Kelly's werk richt zich op conflicten tussen mens en dier, toegepast natuurbehoudonderzoek en strategische communicatie en bracht haar naar Tanzania en Botswana.
en Namibië.

Kelly begon met een inleiding over de structuur en het onderhoud van het Namibische gemeenschappelijke natuurreservaat. De vele vertegenwoordigers uit heel Afrika spraken voortdurend over de verschillen en uitdagingen waarmee de nationale parken en reservaten in hun landen te maken hebben. Ik vond het fascinerend toen we een kaart te zien kregen met de overlap tussen wie het land gebruikt (privé, gemeenschappelijk en staatseigendom) voor landbouw, begrazing en recreatie. Dit illustreerde me dat er niet alleen uitdagingen waren tussen mens en dier in landgebruik, maar ook tussen menselijke gemeenschappen onderling. De uitdagingen van gedeelde ruimtes verschilden van land tot land en werden versterkt in landen met politieke onrust.

Vervolgens was er een sessie over conflicten tussen mens en dier (HWC), gepresenteerd door Dr. Kate Hill, Lecture, Oxford Brookes University, en mede gepresenteerd door Gaba Fleury, Human Dimension Research Manager van CCF. Kate werkt aan een nieuwe taskforce van de Species Survival Commission (SSC) van de International Union for Conservation of Nature (IUCN) voor conflicten tussen mens en dier. HWC is een van de grootste bedreigingen voor de gezondheid van ecosystemen en het bestaan ​​van de mensen die erin leven. De training gaf een overzicht van HWC en hoe het zich in de loop der tijd heeft ontwikkeld, en schetste de complexe sociale en technische aspecten van dit veelzijdige probleem. Wat ik het meest aan de sessie heb gewaardeerd, was een interactieve casestudy in groepsverband. We kregen een HWC-scenario en een karakterprofiel van een parkwachter, gemeenschapsleiders, wildwachters, boeren, een externe expert en een vertegenwoordiger van een donororganisatie. Het was een geweldige activiteit en zeer nuttig om de complexiteit van het beperken van HWC te illustreren.

De training werd afgesloten met een sessie van 8 tot 9 uur over illegale handel in wilde dieren (IWT). Deze training was een van de meest nuttige voor mijn werk als AZA SAFE Public Engagement-coördinator. De presentatie werd verzorgd door Patricia Tricorache, adjunct-directeur illegale handel in wilde dieren bij CCF. Wildlife crime is een big business die jaarlijks 40 miljard dollar genereert. Tussen 2008 en 2017 werden meer dan 1,000 levende cheeta's illegaal verhandeld en dit zijn slechts de gegevens die CCF heeft verzameld en gerapporteerd. Een overweldigend percentage van de katten wordt via Oost-Afrika verhandeld en is op weg naar het Arabisch Schiereiland – ongeveer 300 per jaar. Voor elke cheeta die de markt voor huisdieren bereikt, sterven er vier onderweg.

Sociale media spelen een grote rol in de illegale handel in huisdieren. Alleen al dit jaar bleek uit lopend onderzoek van CCF en Project to End Great Ape Slavery (PEGAS) dat er op Instagram alleen al 390 verkopers van wilde dieren werden gemeld, afkomstig uit 17 landen, met meer dan 1,300 cheeta's en meer dan 300 mensapen. Ook Facebook en Snapchat bleken illegale wilde dieren en planten te verkopen. Een groot deel van deze advertenties bestaat uit oplichtingspraktijken waarbij foto's van dieren van websites van dierentuinen en aquaria worden gebruikt om geld te verdienen. De sessie werd afgesloten met een oproep aan alle aanwezigen om alle advertenties voor IWT te melden bij hun socialmediaprovider, ongeacht of ze legitiem of oplichting zijn. Zowel Facebook als Instagram hebben ermee ingestemd alle advertenties voor IWT te verwijderen.

Mike is directeur onderwijs bij The Living Desert

Delen met vrienden