Internationale samenwerking

Cheeta's, cheeta's en nog meer cheeta's

  • door Patricia Tricorache 4 september 2018
Cheeta's, cheeta's en nog meer cheeta's

De zomer is in veel delen van de wereld het orkaanseizoen. Bij CCF hebben we een maand lang een orkaan gehad. Het begon toen we op 5 augustus een verzoek ontvingen van het Somalische Ministerie van Milieu en Plattelandsontwikkeling om te helpen bij de inbeslagname van zes cheetawelpen. Er werd onmiddellijk een team samengesteld om de dierenverzorgers te begeleiden naar een stad vlakbij de havenstad Berbera, aan de Golf van Aden. Aan de andere kant van de Golf ligt Jemen, de belangrijkste toegangspoort voor cheeta's die uit de Hoorn van Afrika worden gesmokkeld.

De plek was ons bekend. Vorig jaar in april werden we ook gevraagd om te helpen bij de inbeslagname van negen zeer jonge cheetawelpen. We zullen dat nooit vergeten, want ze stierven allemaal, vermoedelijk aan een virusinfectie die cheeta's treft en dodelijk is: Feline Panleukopenie of FPL. Binnen twee maanden zagen we de kleine welpen sterven, terwijl we hopeloos probeerden te doen wat we konden om ze te redden. Het gebrek aan dierenartsen, laboratoria en sommige benodigde medicijnen kreeg de overhand.

De smokkelaars bleken dezelfde te zijn als vorig jaar. Alleen werden ze deze keer wél gearresteerd. De kustwacht van Somaliland onderschepte hen in hun voertuig, mogelijk onderweg naar de kust. We beschouwden de arrestatie als een klein succes, ook al waren de zes welpen extreem ongezond. Ze varieerden in leeftijd van 3 tot 7 maanden en we schatten dat ze uit minstens vier nesten kwamen. We vroegen ons af hoeveel er al waren gestorven of verkocht.

De oudere welpen waren er veel slechter aan toe dan de jonge, waarschijnlijk omdat ze meer tijd in de handen van hun bewakers hadden doorgebracht. Ze hadden moeite met opstaan, waarschijnlijk door calciumtekort; sommige hebben er nog steeds last van. Vanaf het moment dat ze werden opgepakt, kregen ze echter vocht toegediend en kregen ze een echt cheetadieet. Langzaam, en tegen alle verwachtingen in, verbeteren ze elke dag een beetje.

Onze verzorgers zijn ongelooflijk toegewijd, ondanks de toevoeging van zes welpen aan de vier die al onder hun hoede waren. Ook zijn er nog andere soorten dieren in beslag genomen door de overheid, waaronder caracals, gieren, gazellen en een uil.

De daaropvolgende weken hielden we de uitkomst van de arrestatie nauwlettend in de gaten. Op 26 augustus hoorden we dat de zaak de volgende dag voor de rechter zou komen; we werden gevraagd de welpen naar de rechtbank te brengen. Ondanks onze pogingen om bewijsmateriaal te leveren behalve de welpen, om te voorkomen dat ze opnieuw aan de stress van een transport zouden worden blootgesteld, moesten we hieraan voldoen. We hebben alleen de vijf gezondere dieren meegenomen, en die hebben het prima gedaan. Het duurde niet lang, en de twee smokkelaars kregen drie jaar gevangenisstraf en elk een boete van 3 dollar. Dit zou niet hetzelfde resultaat hebben gehad als het Somaliland-kabinet slechts een paar dagen eerder hun nieuwe wet op bosbouw en natuurbehoud niet had geratificeerd. Dit was de eerste veroordeling voor illegale cheetahandel in Somaliland.

We waren blij, maar konden nog niet juichen. Terwijl dit gebeurde, vond er een andere inbeslagname plaats in een zeer afgelegen gebied van Somaliland. Het bericht dat we ontvingen, was dat twee kleine welpjes van hun moeder waren gestolen als wraak voor het aanvallen van vee. Ze waren misschien 3-4 dagen door de dorpelingen vastgehouden, maar ze waren zo jong en zo kwetsbaar. Ze hadden ook een zeer zeldzaam Beira-antilopekalfje. De reis duurde twee volle dagen, en soms kan zelfs een paar uur cruciaal zijn. De antilope stierf onderweg terug. Het was ongeveer 3 uur 's nachts toen ze bij het veilige huis aankwamen. De twee welpjes leken zo klein en kwetsbaar; misschien 4-6 weken oud. Ze waren vast niet goed gevoed. Op deze leeftijd is 24 uur per dag zorg nodig. Overweeg alstublieft om ons te sponsoren en onze inspanningen te steunen om een ​​einde te maken aan de illegale handel in cheeta's als huisdieren.

Het werd duidelijk dat hulp nodig was. Zodra een visum was verkregen, reisde Dr. Laurie Marker, onze CEO en oprichter, naar Somaliland om te helpen en te trainen in de verzorging van jonge cheeta's. Ze schatte ze op minder dan 2.5 tot 3 weken oud, en samen met Neju, onze verzorger, hebben we ze eindeloos veel uren gevoerd, gehydrateerd en geobserveerd.

Eén ervan overleefde het niet. Laurie probeerde twee uur lang te reanimeren. Een menselijke arts werd erbij gehaald met zuurstof. Alles was tevergeefs. Welpen van deze leeftijd zijn extreem kwetsbaar. Zelfs onder optimale omstandigheden ligt het sterftecijfer onder in gevangenschap gefokte cheeta's rond de 30%. Deze welpen hadden al een slechte start. De strijd om de tweede welp duurt echter voort.

Extreem zwakke welp; een van de zes die in augustus 2018 in beslag werden genomen nabij Berbera, Somaliland. © Cheetah Conservation Fund.

Nog iets werd duidelijk. We hebben voldoende ruimte nodig voor al deze cheeta's, die we nu simpelweg niet hebben. Tot nu toe hebben we eerst in alle behoeften van de cheeta's kunnen voorzien met een subsidie ​​van het International Fund for Animal Welfare, gevolgd door een donatie van onze afdeling in het Verenigd Koninkrijk. Maar al die middelen waren op. Gelukkig heeft onze Duitse partner, Aktionsgemeinschaft Artenschutz (AGA), net genoeg geld vrijgemaakt om de huur van een nieuwe locatie te bekostigen, plus alle kosten in verband met de verzorging van de cheeta's voor de rest van het jaar. We zijn ons echter pijnlijk bewust van de vele andere dingen die we moeten doen. Inbeslagnames en veroordelingen zijn geweldige prestaties, maar zullen de handel niet stoppen. We moeten samenwerken met de gemeenschappen, zowel op het gebied van milieubewustzijn als op het gebied van de oplossing van conflicten tussen mens en dier. We moeten ook de capaciteit van handhavers opbouwen en dierenartsen opleiden in de verzorging van wilde dieren. En hoewel we de steun van de autoriteiten hebben, moeten we de financiering vinden die we nodig hebben.

Helaas is Somaliland een zelfverklaarde autonome regio, die voorheen deel uitmaakte van Somalië. De status van niet-erkende onafhankelijke natie maakt het moeilijk om steun te krijgen, en nog zorgwekkender, om de kwestie van de handel in wilde dieren erkend te krijgen door internationale organisaties. Naast het opzetten van lokale programma's die samenwerken met gemeenschappen, handhaving en het rechtssysteem, werken we op internationaal niveau aan het onder de aandacht brengen van de cheeta's in Somaliland en de uitdagingen waarmee ze worden geconfronteerd in dit pasgeboren land dat zo graag met ons wil samenwerken.

Delen met vrienden