Verhaal van een stagiair

De Dung- en DNA-dagboeken: mijn tijd bij CCF

  • door Katie Lawlor 5 september 2018
De Dung- en DNA-dagboeken: mijn tijd bij CCF

Toen dr. Caitlin O'Connell-Rodwell, een wereldberoemd expert op het gebied van olifanten en universitair hoofddocent aan de Stanford University School of Medicine, me in de zomer van 2017 uitnodigde om met haar onderzoeksteam naar Afrika te reizen, stemde ik meteen in. Mijn levenslange interesse in dierenwelzijn en natuurbehoud had me eerder al functies opgeleverd bij NBC News in New York en Beijing, het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken en, meest recent, Koko en The Gorilla Foundation. De berichten over de stroperijcrisis en illegale ivoorhandel in Afrika wakkerden mijn drang aan om 's werelds grootste landzoogdieren in hun natuurlijke omgeving te ervaren. Eenmaal aangekomen in Etosha National Park in Namibië was het mijn taak om de interacties vast te leggen tussen de olifantenfamilies die de Mushara-waterpoel bezochten, individuele leden te identificeren en hun mestmonsters te verzamelen voor toekomstige DNA-analyse. Hoewel ik 10,000 kilometer van huis was en geen toegang had tot een telefoon, internet, elektriciteit of stromend water, was ik blij dat ik een bijdrage kon leveren aan de kennis over de cognitieve functies en emotionele toestand van olifanten.

Een jaar later, een jaar later, zat ik thuis in Noord-Californië, me voor te bereiden op de verdediging van mijn proefschrift in de klinische psychologie toen Dr. O'Connell-Rodwell me een spannende e-mail stuurde; wilde ik terug naar Namibië om de mestmonsters te analyseren... en kon ik over een paar weken vertrekken?! Binnen een paar uur na haar bericht had ik mijn agenda voor de komende maand vrijgemaakt en begon ik onderzoek te doen naar mijn thuisbasis voor de duur van mijn verblijf: het Cheetah Conservation Fund en het Life Technologies Conservation Genetics Laboratory, het enige volledig uitgeruste geneticalaboratorium ter plaatse in een natuurbeschermingscentrum in Afrika. Hier leerde ik zorgvuldig DNA uit olifantenmest te extraheren en een polymerasekettingreactie (PCR) uit te voeren om duizenden kopieën van specifieke DNA-sequenties van interesse te genereren. Vervolgens werd me getoond hoe de resultaten van de PCR worden geladen in de genetische analysemachine van het laboratorium, die capillaire elektroforese gebruikt om de allelen, twee of meer alternatieve vormen van een gen die zich op dezelfde plaats op een chromosoom bevinden, op grootte te scheiden. Dankzij dit proces kunnen we uiteindelijk individuele olifanten identificeren, de familiestructuur bepalen, de verwantschap binnen de huidige Etosha-olifantenpopulatie onderzoeken en een stamboom opstellen.

Mijn tijd bij Mushara en nu bij CCF heeft mijn groei gestimuleerd, niet alleen als onderzoeker, maar ook als iemand die zich intens bekommert om de bescherming van de prachtige wezens die deze aarde met ons delen.

Niet alleen kreeg ik meer zelfvertrouwen in het uitvoeren van vakkundige laboratoriumprocedures en het houden van cheeta's, ik had ook het voorrecht om deel te nemen aan een autopsie op een cheeta en een honingdas. Ik observeerde de giraffen die in de schaduw van het Waterbergplateau leven en hielp met de verzorging van de paarden van het personeel. Ik bracht mijn avonden bij CCF door rond het kampvuur, luisterend naar dierenartsen, wetenschappers en ecologen van over de hele wereld die hun toewijding bespraken om duurzame oplossingen te vinden voor de kritieke problemen die van invloed zijn op de Afrikaanse natuur en ecosystemen, zoals het conflict tussen mens en dier in oprukkende landbouwgebieden. Al met al hebben mijn ervaringen in Afrika me de motivatie gegeven om dit essentiële werk met hart en ziel te doen, en ik ben enorm dankbaar voor de kans om een ​​dieper begrip te krijgen van het natuurlijke levensritme hier.

Delen met vrienden