Verhaal van een stagiair

Laten we het over poep hebben – stage ecologie bij CCF

  • door Dallas Ruble October 6, 2021
Laten we het over poep hebben – stage ecologie bij CCF

Ik kwam in april 2021 bij CCF als stagiair ecologie met het plan om drie maanden te blijven. Dit veranderde al snel in zes maanden nadat ik me realiseerde welke fantastische mogelijkheden er voor me open lagen. Een van de meest memorabele kansen die ik tijdens mijn stage hier heb meegemaakt, was misschien wel een week meedraaien in het veldwerk van het team dat poep opspoort. Het team bestaat uit Tim Hofmann en zijn trouwe poepdetectiehond Enyakwa (Enya). Tim heeft Enya getraind om te letten op cheetapoep als onderdeel van zijn promotieonderzoek. Ik werkte al een paar maanden bij CCF, waar ik hielp met wildtellingen, cameravallen controleerde en data analyseerde voordat ik werd uitgenodigd om mee te gaan. Ik wist niet wat ik kon verwachten en was eerlijk gezegd best wel een beetje nerveus.

We kampeerden een week lang op landbouwgrond, hielden transects en communiceerden met boeren. Een typische dag in het veld bestond uit opstaan ​​om 6:00 uur, naar verschillende boerderijen rijden, 's ochtends en 's middags transects uitvoeren, zoeken naar potentiële speelbomen, na zonsondergang terugkomen naar het kamp en avondeten koken op het vuur! Mijn verantwoordelijkheden bestonden uit het registreren van alle uitwerpselen die Enya had opgemerkt en het vastleggen van abiotische variabelen zoals windsnelheid en -richting, temperatuur, luchtvochtigheid, vegetatiedichtheid, enz. Ik ging ook alvast op de transects om monsters van eerder verzamelde cheeta-uitwerpselen te laten vallen als een soort versterking om Enya blij en gemotiveerd te houden.

De eerste dag wist ik dat onze reis onvergetelijk zou worden. Terwijl we over de binnenwegen van deze enorme boerderij reden, kwamen we vast te zitten in enorme gaten van aardvarken. Ze waren overal! De helft van de band zat vast in een gat; als we vooruit, achteruit of opzij zouden rijden, zouden we in andere gaten terecht zijn gekomen die net zo groot waren als het eerste. Gelukkig heeft Tim een ​​goed gevoel voor humor en wist hij ons uit die puinhoop te slepen. Op de tweede dag vond Enya cheeta-poep en een actieve speelboom! Het gebeurde niet elke dag dat we cheeta-poep vonden, maar als we er een vonden, was het een goede dag.

Hoewel we ons vooral richtten op hoe consistent Enya was in het detecteren van uitwerpselen, zou ik zeggen dat de belangrijkste les van deze ervaring het belang is van het opbouwen van een goede band met de gemeenschap. Ik zeg dit omdat al ons werk draaide om het vertrouwen van de boeren in ons. Zoals ik zeker weet dat veel aspirant-natuurbeschermers professionals in dit vakgebied hebben horen zeggen: "Het moeilijkste aan natuurbehoud is de omgang met de mensen". Dit kan niet verder van de waarheid zijn! Het beperken van conflicten tussen mens en dier is misschien wel een van de moeilijkste aspecten van natuurbehoud. Het vereist vaardigheden en enorm veel geduld om iemands mening over een diepgeworteld concept langzaam te veranderen. Ik zou iedereen die betrokken wil raken bij onderzoek en conflicten tussen mens en dier aanraden om stage te lopen bij CCF en zelf te ervaren hoe het is.

Delen met vrienden