Verhaal van een stagiair

Stageverhaal – Mijn tijd bij Pathways Africa, Namibië

  • door Stella Emvula 29 januari 2018
Stageverhaal – Mijn tijd bij Pathways Africa, Namibië

Ik ben geboren in Namibië, maar opgegroeid in Frankrijk, Ethiopië en de Verenigde Staten. Ik ben een transferstudent van Plymouth University die eerst Diergedrag en -welzijn studeerde, maar ik stap nu via afstandsonderwijs over naar Wildlife Management tijdens mijn stage bij CCF.

Ik heb het geluk gehad om talloze dierentuinen en nationale parken over de hele wereld te bezoeken, wat mijn liefde voor dieren heeft aangewakkerd. Toen ik opgroeide, vroeg ik me altijd af hoe de inheemse Afrikaanse dieren in dierentuinen over de hele wereld terechtkwamen. Dierentuinen helpen mensen soorten te waarderen die ze normaal gesproken niet zouden zien, maar ik zie ze liever in het wild. Toen ik ouder werd, besloot ik natuurbehoud te studeren, omdat ik denk dat we het gebied waar ze oorspronkelijk vandaan komen, moeten beschermen en behouden, zodat ze in het wild kunnen blijven leven.

Eerder deze maand kreeg ik de geweldige kans om vrijwilligerswerk te doen op de Pathways Conference, die hier in Namibië werd georganiseerd door CCF en Colorado State University. Het thema dit jaar was "Leven met wilde dieren". Ik heb talloze presentaties en workshops bijgewoond die zich richtten op het beperken van conflicten tussen mens en dier.

De workshops die ingingen op kwesties rond conflicten tussen mens en dier interesseerden me het meest, omdat het een vakgebied is waarin ik graag zou werken. Ik luisterde naar lezingen over trofeejacht en stroperij en het begrijpen van de coëxistentie, tolerantie en acceptatie van positieve interacties tussen mens en dier. Ik leerde over de perceptie van de gemeenschap over deze gevoelige onderwerpen en de economische impact ervan op natuurbehoud. We staan ​​bekend om onze CBNRM, waarbij we samenwerken met de lokale bevolking en hen het recht geven om wilde dieren te beheren, maar er ook van profiteren door middel van toerisme, en dit op een positieve manier doen in termen van natuurbehoud. Het was dan ook geweldig om wetenschappers met zoveel uiteenlopende meningen samen te zien komen en tot de conclusie te komen dat er, als het erop aankomt, een gesprek moet plaatsvinden tussen alle betrokken partijen (bijvoorbeeld de gemeenschappen waarvan het levensonderhoud wordt beïnvloed) en erkennen dat er verschillende vormen van stroperij en trofeejacht zijn die niet zo "extreem" zijn als bijvoorbeeld 'canned hunting'.

De conferentie was een geweldige ervaring. Ik heb ontzettend veel geleerd en heb zoveel verschillende mensen van over de hele wereld ontmoet die bereid waren om moeilijke onderwerpen over natuurbehoud te bespreken, terwijl anderen dat niet wilden.

Delen met vrienden