Hoogtepunten van een levensveranderende stage
-
- door Maria Costa 18 september 2020
Mijn naam is Maria Costa, ik kom uit Portugal en ik ben in november 2019 voor het eerst bij CCF geweest. Ik ben masterstudent diergeneeskunde aan de Universiteit Lusófona in Lissabon.
Mijn stage bij CCF begon met een project waarbij ik samenwerkte met het veterinaire team in het district Okakarara. Ik verzamelde bloedmonsters van runderen om te testen op brucellose. Het hoofddoel van dit project was om de prevalentie van brucellose bij runderen in de oostelijke gemeenschappelijke reservaten in kaart te brengen. CCF werkt aan een 'one-health'-aanpak; dit betekent dat de gezondheid van mens en dier onderling afhankelijk zijn en verbonden zijn met de gezondheid van de ecosystemen waarin ze leven. Omdat er in deze gemeenschappen zoveel mensen rauwe koemelk drinken, is er behoefte aan deze aanpak.
Brucellose is een ziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Brucella en heeft een aanzienlijke impact op de volksgezondheid, voornamelijk omdat het een zoönose is, wat betekent dat mensen de ziekte van dieren kunnen krijgen. Bij runderen leidt brucellose tot ernstige economische verliezen als gevolg van late abortus, doodgeboren en zwakke kalveren. Bij mensen manifesteert brucellose zich doorgaans met een reeks niet-specifieke klinische symptomen, waaronder vermoeidheid, artritis en koorts. Menselijke brucellose wordt normaal gesproken opgelopen door het drinken van rauwe of ongepasteuriseerde melk. Hoewel het pasteuriseren van melk, of simpelweg koken ervan, een effectieve manier is om Brucella te vernietigen en infectie bij mensen te voorkomen, wordt deze voorzorgsmaatregel in sommige gemeenschappen met beperkte middelen doorgaans niet toegepast, vanwege langdurige culturele gebruiken of een algemeen gebrek aan begrip bij het publiek over de gevaren van het consumeren van rauwe melk.
Ik heb vier dagen in het Okakarara District doorgebracht, kamperend met het dierenartsteam van CCF in de bush. We bezochten 4 boerderijen en konden 17 monsters verzamelen. Tijdens ons verblijf op de boerderijen hebben we ook honden gevaccineerd tegen hondsdolheid, boeren geholpen met diergezondheidsproblemen en hun vragen beantwoord.
Terug bij CCF begon het testproces. Ik gebruikte de Rose Bengal-test en het kostte me ongeveer twee weken om alle monsters te testen. Met mijn resultaten kon ik geen prevalentie van brucellose vaststellen, maar ik kon wel concluderen dat de dieren waarvan we bloed afnamen, hoogstwaarschijnlijk allemaal gevaccineerd waren. Nadat ik al mijn resultaten en conclusies had, had ik nog een maand om andere aspecten van het werk van CCF te ervaren.
In die tijd waren er veel stagiairs van over de hele wereld – Namibië, Zwitserland, Frankrijk, Brazilië, Amerika en Australië. We kwamen na het eten regelmatig samen in de gemeenschappelijke eetzaal – The Hotspot. Dat was erg leerzaam vanwege alle culturele verschillen, en ook leuk, want het was een goede en gezonde manier om te ontspannen na een lange dag bijdragen aan het redden van de cheeta.
Uiteindelijk kreeg ik de kans om mee te doen aan een telling bij een waterpoel. Ik bracht 12 uur lang onafgebroken door in een klein hutje bij een waterpoel, zonder dat ik het doorhad, en telde/registreerde elk dier dat opdook. Een intense maar geweldige ervaring die iedere natuur- en wildlifeliefhebber minstens één keer in zijn leven zou moeten meemaken!
De eerste fase van mijn stage duurde slechts twee maanden. In die tijd ontmoette ik veel mensen met compleet andere achtergronden dan ik. Ik heb veel geleerd over cheeta's en hun bescherming, en bovenal heb ik zoveel bijzondere ervaringen gehad die me veel hebben geleerd over het leven, mensen en dieren.
Ik kwam in maart 2020 terug naar CCF omdat ik nog wat uren moest maken om mijn stage af te ronden. Ik kwam drie weken werken als stagiaire dierenarts, waar ik hielp in de kliniek van het centrum, maar toen kwam de coronalockdown en na vijf maanden ben ik er nog steeds...
Toen ik bij CCF aankwam, werkten er veel stagiairs op de boerderij. Toen Namibië echter de eerste fase van de lockdown inging, waren we nog maar met zeven. Hoewel we allemaal aan een afdeling waren toegewezen, moesten we overal helpen. Het waren intense, uitputtende, dramatische maar ook opwindende tijden. We vormden een grote familie, stagiairs en personeel die op de boerderij bleven. We gingen samen de lockdown in, ondanks alle beperkingen, frustraties over het niet thuis zijn en het constante wachten op goed nieuws uit de wereld. Waarschijnlijk de zwaarste tijden voor iedereen. Gezien de wereldwijde situatie destijds, ben ik zo dankbaar dat ik samen met iedereen die op de boerderij bleef werken, in lockdown zat. Iedereen probeerde het iedereen gemakkelijker te maken, altijd zorgzaam en voor elkaar klaarstaand – een ervaring vol teamspirit en vriendschap.
Voordat ik bij CCF kwam, was ik al een paar keer in Namibië geweest. Ik ben geboren en getogen in Portugal, maar toen ik oud genoeg was om te beslissen waar ik wilde wonen, koos ik voor Afrika. Ik heb zes jaar in Angola en Zuid-Afrika gewoond.
Ik ben een absolute fan van dit continent en mijn favoriete land was altijd Namibië. Jarenlang kwam ik als toerist naar dit land en ik had nooit gedacht dat ik zo'n kans zou krijgen als die van CCF. Ik heb er met hart en ziel gewerkt met mensen die cheeta's redden.
Een van mijn favoriete taken is het verzorgen van de dieren. Hier krijg ik de kans om achterop een bakkie door de Afrikaanse bush te rijden en alle cheeta's van CCF te leren kennen. Het verzorgen omvat het voeren en controleren van alle cheeta's van CCF, zowel de cheeta's die permanent in het centrum verblijven als de cheeta's die in aanmerking komen voor vrijlating en die in het centrum worden gerehabiliteerd.
Geitencontroles (ervoor zorgen dat de kudde gezond is wanneer ze naar buiten gaat en wanneer ze terugkomen van het scharrelen in het veld) maken deel uit van de stage bij CCF. Het verzorgen van de kleine kudde van CCF is ook een manier om cheeta's te redden, omdat het boeren laat zien dat samenleven met roofdieren mogelijk is met goed veebeheer en passende maatregelen om verlies van vee aan roofdieren te voorkomen. De modelboerderij helpt ook inkomsten te genereren ter ondersteuning van CCF. Geitencontroles worden twee keer per dag uitgevoerd. We controleren alle Damara-schapen, Saanen- en Boergeiten op de modelboerderij op gezondheidsproblemen.
Ik had nooit gedacht dat ik het zo leuk zou vinden om met geiten te werken. Ik heb hier bij CCF veel geleerd en blijf nog steeds veel leren. Ik leer veel over cheeta's, maar ook steeds meer over geiten. Misschien had ik een algemeen gebrek aan kennis over deze dieren, maar geiten hebben me gefascineerd sinds ik hier ben. Ze hebben allemaal compleet verschillende persoonlijkheden, ze hebben vriendjes of geiten met wie ze het liefst omgaan en ze hebben zelfs hun favoriete mensen met wie ze zich gedragen als kleine puppy's – superschattig. CCF-geiten zijn gewoonweg bijzonder.
Bij het redden van cheeta's hoort ook het voeren en verzorgen van de Anatolische herdershonden, de waakhonden die het hondenteam van CCF fokt en traint. Uiteindelijk worden deze honden op boerderijen geplaatst, zodat ze het vee kunnen beschermen en kunnen voorkomen dat boeren dodelijke bestrijdingsmiddelen gebruiken tegen cheeta's op hun land.
Mijn tijd bij CCF heeft mijn overtuiging versterkt dat het beschermen van wilde dieren mijn leven gaat worden.
Gerelateerd lezen
-
October 5, 2026
Vijf weken in de wereld van de cheetah-bescherming.