Verhaal van een stagiair

Rekenen op de “Kleine Serengeti”

  • door Sanju 18 september 2012
Rekenen op de “Kleine Serengeti”

Het Cheetah Conservation Fund bezit een enorm stuk land van ongeveer 46,000 hectare, dat deel uitmaakt van de Waterberg Conservancy in Noord-Centraal Namibië. Dit gebied bestaat uit een aantal boerderijen en een zeer belangrijk stuk land (1,492 hectare). Dit is het grootste open, onontgonnen gebied in de Noord-Centraal landbouwgebieden en is de thuisbasis van vele vrij rondlopende wildsoorten zoals de oryx, elandantilope, rode hartebeest, springbok, steenbok, duiker en meer. Dit gebied staat bekend als "Klein Serengeti" vanwege de visuele gelijkenis met de open savannes van Serengeti National Park. Het is een adembenemende pracht met het Waterberg Plateau dat roze, paarse en rode tinten op de achtergrond laat zien.

De "Kleine Serengeti" heeft een enorm potentieel voor ecotoerisme. Om de trends in de ecologische successie te volgen en de wildpopulaties in het gebied in kaart te brengen, voert CCF sinds 2004 maandelijks wildtellingen uit van diverse diersoorten. De maandelijkse wildtellingen leveren schattingen op van de populatie en dichtheid van diverse wildsoorten, evenals schattingen van de groepsgrootte en de demografie van de populatie, die allemaal essentieel zijn voor een langetermijnmonitoringprogramma. De hoge prooidichtheid biedt een ondersteunend systeem voor diverse carnivoren op CCF's grondgebied, zoals cheeta's, luipaarden en bruine hyena's, wat bijdraagt ​​aan de algehele gezondheid van het ecosysteem.

Tijdens de tellingen wordt informatie over de soort, hun aantallen, leeftijdsklasse en geslacht vastgelegd tijdens het rijden over drie verschillende routes, de zogenaamde Chewbaaka-, Mid-Field- en Osonanga-wegen, met een afstand van respectievelijk 6.34, 5.38 en 4.76 kilometer. Zodra de soorten zijn geïdentificeerd, wordt hun loodrechte afstand tot de route gemeten met behulp van BMO-afstandsmeters en wordt ook de afgelegde afstand van de waarnemers geregistreerd. Alle verzamelde gegevens worden vervolgens geanalyseerd om de abundantie van de soort in het gebied te berekenen met behulp van het softwareprogramma DISTANCE. Deze methode, die herhaaldelijk gedurende maanden en jaren in een bepaald gebied wordt uitgevoerd, geeft populatietrends van de soort weer in de loop van de tijd en helpt bij het prioriteren van beheerinitiatieven voor effectieve bescherming en besluitvorming.

Delen met vrienden