Een dagelijks avontuur – Mijn stage in het buitenland
-
- door Courtney Rae Gruesbeck 28 maart 2018
Heb je je ooit afgevraagd wat een droom of een doel in leven houdt? Ik heb dat tijdens mijn tijd bij CCF gedaan. Mijn naam is Courtney en ik ben een vierdejaarsstudent die zoölogie en Engels studeert aan de Oregon State University. Mijn oorspronkelijke doel om naar CCF te komen was om te leren over conflicten tussen mens en dier, natuurbehoud en mijn spreekvaardigheid te verbeteren. Tijdens mijn verblijf van tien weken hier heb ik meer geleerd over mijn interesses, over CCF, en meer over mezelf en mijn waarden. Teamwork is wat een droom in leven houdt en een doel in leven houdt, en er is geen betere plek om dat te leren dan hier.
Tijdens mijn verblijf hier heb ik mensen ontmoet met uiteenlopende achtergronden, eigenschappen en specialisaties, maar ze worden allemaal gedreven door dezelfde ambitie: het vergroten van het publieke bewustzijn en het redden van de cheetah in het wild. Iedereen hier is nodig om ons fonds zo succesvol te maken als het nu is. Dat merkte ik al bij mijn aankomst, toen me werd gevraagd: " Wat zou je graag willen doen? Is er een afdeling waar je je graag als vrijwilliger voor zou willen inzetten?" Ik wilde van alles doen, maar me vooral specialiseren in educatie, en mijn ambitie werd zonder aarzeling geaccepteerd.
Ik leerde de cheeta-run en de voedersessies in het centrum, en ik werkte met schoolgroepen (rondleidingen geven, activiteiten leiden, presentaties aanpassen en meer). Dit waren mijn favoriete momenten: spreken voor het publiek tijdens de verzorging, de cheeta-run en het voederen in het centrum.
Ik had dit niet gekund zonder de hulp van mijn medestagiaires en medewerkers. Ze hielpen me met algemene taken, gaven me feedback en wezen me interessante projecten toe! Ik heb ook unieke kansen ervaren en meer geleerd dan ik had verwacht! Ik was betrokken bij/zag cheeta-onderzoeken, bloedafnames, autopsies, nachtelijke ritten, wildtellingen, waterpoelentellingen, spermaverzameling en heb cheeta's naar nieuwe verblijven verplaatst! CCF is er trots op een leercentrum te zijn, en ik heb geleerd van experts in mijn gewenste carrière. Door met het publiek te praten, begon ik ook nieuwe perspectieven te begrijpen, wat me hielp inzien waarom voorlichting en educatie van het publiek waarschijnlijk het belangrijkste aspect van natuurbehoud is.
Mijn favoriete zin die ik tijdens mijn verblijf bij CCF hoorde, was: natuurbehoud begint thuis. Onze deuren staan open voor het publiek, zodat ze kunnen begrijpen waarom we het ecosysteem om ons heen willen behouden en cheeta's willen redden. Bezoekers kunnen het museum bezoeken, met gidsen of medewerkers praten en onze dagelijkse activiteiten bekijken! Ondertussen leren ze over hoe we onze hulpbronnen behouden en hoe belangrijk het is om de wilde dieren en het milieu om hen heen te beschermen! Hun hart bonst als ze onze niet-uitzetbare cheeta's ontmoeten en vertraagt als ze leren over de invloed van de illegale handel in huisdieren op de populatie. Ze worden verliefd op onze waakhonden en raken enorm geïntrigeerd als ze horen dat ze hun kudde beschermen tegen potentiële roofdieren. Vroeger gebruikten boeren dodelijke maatregelen om hun vee te beschermen, niet wetende dat veel van hun verliezen te wijten waren aan nachtelijke roofdieren (niet aan cheeta's!). CCF nodigt lokale boeren uit of gaat naar hen toe om met hen te praten over niet-dodelijke praktijken: het inzetten van een Anatolische herder uit hun programma om hun vee te beschermen, hun dieren 's nachts binnen houden, weten welke soorten omheiningen ze moeten gebruiken en waarom, en mijn favoriete programma is hun Kill ID. CCF laat boeren (met plastic hulpmiddelen) zien hoe elk roofdier (luipaard, cheeta, wilde hond, hyena, enz.) een dier doodt. De boer kan kijken naar bijtsporen, klauwsporen, de locatie van de prooi, de locatie van de bijtsporen, en meer om te concluderen welk dier verantwoordelijk is voor de prooi. Er zijn meerdere manieren om een soort te beschermen en tegelijkertijd vreedzaam met hen samen te leven, en CCF blijft uitbreiden en nieuwe programma's opzetten die het welzijn van boeren en inheemse soorten beschermen. Hun werk is nooit af.
Hoewel mijn dag vol zat met taken (van 7:30 tot 17:00 uur), werd ik hartelijk ontvangen bij de lunch, het diner, de kampvuren, de spelletjesavonden en de filmavonden! Ik was bang dat ik geïrriteerd zou raken door de mensen met wie ik elke dag werkte, maar dit zijn de beste mensen die je ooit zult ontmoeten. Ze geven om je, en dat besefte ik pas echt toen Quentin, hoofd van het Scat Dog Detection Program, me zelfverdediging leerde! Elke dag brengt een nieuw avontuur met zich mee en ik ben zo blij dat ik deel heb uitgemaakt van deze reis! Ik vind het vreselijk dat ik moet vertrekken, maar ik zal de verhalen en herinneringen die deze fantastische instelling en haar personeel me hebben gegeven nooit vergeten.
Gerelateerd lezen
-
October 5, 2026
Vijf weken in de wereld van de cheetah-bescherming.