Van cheeta's tot honden die poepen: een kijkje in de CCF voor kinderen
-
- door Cora Steckler 12 juni 2025
Mijn naam is Cora en ik ben 11 jaar oud. Onlangs was ik in Namibië en vond ik het geweldig om bij het Cheeta Conservation Fund te verblijven! Ik dacht dat het alleen maar rondreizen en cheeta's zien zou zijn, wat geweldig zou zijn geweest, maar er was zoveel meer! Ze waren zo gepassioneerd over cheeta's, maar dat was slechts een klein deel van de puzzel die ze hadden gelegd. Ze lieten ons zoveel aspecten van het hoofdkwartier zien, en ze waren allemaal geweldig! Als je de kans krijgt, of als je op het randje zit, ga er dan heen! De ervaring is gewoonweg fantastisch! Het is een unieke kans, en je zult het nooit vergeten (en je wilt er ook niet meer weg!)! Het voelt alsof je in een klein dorp woont, waar iedereen elkaar helpt en iedereen wil steunen en liefhebben.
We bezochten het geneticalab, wat me inspireerde om misschien in dat vakgebied te gaan werken als ik ouder ben. Daarna bezochten we de dierenarts, waar we grappige verhalen hoorden over honden die bavianen afweren, en de hond won! (op een paar kleine snijwonden na!) We bezochten de Dancing Goat Creamery, vernoemd naar het vermogen van de geiten om te dansen wanneer de honden hen beschermen en ze zich veilig voelen! Net toen ik dacht dat de cheeta's de sterren van de show waren, kregen we een hele rondleiding over honden! Het was zo lief, want ze maakten extra tijd voor ons om alle honden te zien en te aaien. Ik vond het geweldig om te leren hoe de honden de cheeta's redden, vooral omdat we thuis dezelfde honden hebben! Ze waren allemaal zo lief en hadden hun eigen gedurfde karakters! Een van de weinige dingen die ze gemeen hadden: ze wilden allemaal het werk doen, en wie het ook mocht doen, rende rond en plaagde de anderen!
We kregen ook het programma voor het opsporen van uitwerpselen te zien, dat ook door een hond werd geleid. Ze was zo energiek, lief, aardig, goed opgevoed, maar ook een beetje pittig! Ze helpt de medewerkers bij het vinden van cheeta-uitwerpselen en zij kunnen helpen bepalen waar de cheeta's zijn, hoe het met ze gaat en hoe ze ze kunnen helpen. Ze is net zo'n belangrijk onderdeel van CCF als wie dan ook!
Je hebt waarschijnlijk al gewacht op het deel over cheeta's, dus hier is het dan. We zagen de elegante, prachtige wezens over een pad glijden, achter een nepmuis aan, waardoor het er zo makkelijk uitzag! Ze waren zo sierlijk, maar ook intimiderend. Daarna mochten we de cheeta's voeren en leerden we een beetje over al hun verborgen persoonlijkheden! Dominic bijvoorbeeld, gaat niet meer terug naar de wildernis, omdat hij al een tijdje bij CCF zit. Hij is met de fles grootgebracht en is echt niet zo slim (sorry Dominic!). Als je hem bijvoorbeeld voert, kun je hem niet zomaar het vlees toegooien, je moet het spel spelen (waar is Dominic?), en uiteindelijk komt hij eruit en eet. Oh, en had ik al gezegd dat zijn eten de grond niet mag raken of dat er vuil op mag zitten? Maar Dominic is niet de enige die verwend is: alle cheeta's krijgen 5 hectare land, en 2 cheeta's per verblijf! Dus als je je ooit afvraagt: "Moeten ze echt in gevangenschap, dan moeten ze gewoon vrij zijn!", maak je dan geen zorgen, ze hebben het beste cheetaleven van heel Namibië!
Naast alle activiteiten was de algehele sfeer in Namibië fantastisch! En alleen al in Afrika zijn en wilde springbokken, koedoes, giraffen, wrattenzwijnen en al die andere wilde dieren zien, was verbluffend! Ik wist nooit waar ik aan begon toen ik erheen ging, want ik wilde nooit meer weg! Winnie die uren op ons wachtte en ons nog steeds gastvrij behandelde, Bella de hond die drie slangen doodde, Dominic en zijn leuke spelletjes, en de ongelooflijke schoonheid van Namibië maakten dit verblijf tot de beste ervaring van mijn leven!
Gerelateerd lezen
-
November 3, 2025
Wesley's Cheetah Social Survey -
December 12, 2024
CCF Kunstwedstrijd 2024