Behoud

Twee droevige verliezen – Shiraz en Daisy

  • door Dr. Laurie Marker November 6, 2006
Twee droevige verliezen – Shiraz en Daisy
Shiraz's welpen

U herinnert zich misschien Shiraz nog, die vorig jaar vier welpen ter wereld bracht. Ze maakte deel uit van een soft-release project en werd in februari 2006 met haar welpen vrijgelaten in Bellebeno Game Camp. Na vier maanden verhuisde ze vanuit Bellebeno naar ons Big Field (de Kleine Serengeti) en waagde zich uiteindelijk op het land van onze buren. Kort daarna werd Shiraz met haar vier welpen opnieuw vrijgelaten op Erindi Ranch, een omheinde boerderij van 64.000 hectare tussen Okahandja en Omaruru. Ze werd gevolgd door het personeel van Erindi en regelmatig bezocht door CCF-medewerkers om haar welzijn in de gaten te houden. Shiraz werd een zeer succesvolle jager. Helaas kregen we vorige week een telefoontje van de boerderijmanager. Hij vond Shiraz dood. We weten niet wat er is gebeurd, aangezien haar lichaam te ver in staat was om een ​​autopsie uit te voeren.

De welpen van Shiraz zijn nu 16 maanden oud. Cheetawelpen blijven 18 tot 22 maanden bij hun moeder, dus deze welpen zijn eigenlijk nog wat te jong om alleen op pad te gaan. Maar aangezien Shiraz en haar welpen praktisch samen hebben leren jagen, denken we dat de welpen voor zichzelf kunnen zorgen. Ze werden zelfs gevonden terwijl ze zich tegoed deden aan een impala op dezelfde dag dat Shiraz dood werd gevonden. Ze hebben bewezen succesvolle jagers te zijn en blijven op Erindi Ranch. CCF zal ze van een radiozender voorzien om ze regelmatig te volgen, zodat ze goed kunnen functioneren.

Madeliefje in 2005

Ook op 3 november 2006 verscheen Daisy, een van onze bewoners uit Bellebeno, niet tijdens het voeren. Cheeta's slaan af en toe hun maaltijd over, dat is normaal, omdat ze soms zelf op kleine dieren jagen. Haar zusje Rosy dook echter telkens weer op, en na een paar dagen besloot het personeel haar te zoeken. Acht mensen liepen door het 64 hectare grote terrein en vonden haar lichaam in de struiken, een paar meter van de weg. Ze werd teruggebracht naar CCF, waar medewerkers de resten onderzochten op verwondingen of een mogelijke doodsoorzaak. Er werd niets gevonden; we denken echter dat het een slangenbeet was, omdat het zo plotseling gebeurde. Haar botten zullen worden bewaard voor onze collectie.

Deze trieste verliezen vormen een goede herinnering aan onze missie om de wilde cheeta te redden. Cheeta's zijn niet bedoeld om in gevangenschap te leven, en hoewel de cheeta's die in het CCF verblijven de best mogelijke zorg krijgen dankzij al onze medewerkers, vrijwilligers en cheetasponsors zoals u, zouden we gelukkiger zijn in de wetenschap dat alle cheeta's ter wereld in staat zijn om vrij te leven en te leren hoe ze zelfstandig kunnen overleven.

Delen met vrienden