Bezoekersverhaal

Vier weken bij CCF als werkende gast – Sue Heim en mijn tijd in Namibië

  • door Sue Heim October 23, 2024
Vier weken bij CCF als werkende gast – Sue Heim en mijn tijd in Namibië

Mijn naam is Sue Heim en ik ben zowel vrijwilliger als donateur van CCF. Ik wilde alles leren over CCF, hoe het Research and Education Centre in Namibië de cheeta redt, en hoe het Namibië en heel Afrika helpt. Terwijl ik doordeweeks werk in de audit- en compliance-afdeling van een groot beveiligingsbedrijf, vul ik mijn weekenden met het toespreken van gasten als vrijwilliger (of gids) in de dierentuin van San Diego. Ik praat over een grote verscheidenheid aan dieren, maar mijn favoriet is altijd de cheeta. In 2022 besloot ik dat ik meer wilde doen dan alleen donateur zijn van CCF en werd ik CCF-vrijwilliger bij de afdeling Zuid-Californië. Als vrijwilliger help ik Jess Sorrentino, Development Associate bij CCF (die bij mij in de buurt in San Diego woont), om de cheeta onder de aandacht te brengen. Ik ontmoette Dr. Laurie Marker in april 2023 en was meteen onder de indruk van haar passie en de missie van CCF om de cheeta te redden. In oktober van datzelfde jaar kreeg ik de kans om een ​​paar uur met Dr. Marker te praten en ik zwoer dat ik meer moest leren en doen. In december 2023 diende ik eindelijk mijn aanvraag in om als gast te werken in Namibië en bracht ik in februari vier weken door bij CCF. Geloof me, vier weken was lang niet genoeg! Ik werd verliefd op Namibië, de mensen en, het allerbelangrijkst, het centrum van het Cheetah Conservation Fund en alle mensen die er werken (zowel werknemers als vrijwilligers). Het landschap is spectaculair en ik vond de hitte (vaak 90 graden Celsius) met regen (compleet met onweer en bliksem) in de late namiddag, die de dag afkoelde, niet erg.

Het motto van Dr. Laurie Marker is "red de cheeta, verander de wereld" en het epicentrum van al het werk vindt plaats op 35 minuten ten noorden van Otjiwarango, in een fantastisch complex midden in de bush (eigenlijk op het 50,000 hectare grote reservaat van CCF). Als werkende gast werd ik ingezet om op bijna elk gebied samen met het personeel te werken en de planning te delen met de stagiaires en andere vrijwilligers die CCF bezochten. Ik hielp bij de verzorging van bijna 150,000 cheeta's; voerde en wandelde met de veehoedende honden (LGD's); en maakte fetakaas en ijs in de Dancing Goat Creamery. Ik hielp bij het maken van geitenmelkfudge in het Cheetah Café (samen met een paar andere dingen), oogstte een overvloed aan producten uit de tuin en fotografeerde het omdoen van de halsband en de uiteindelijke vrijlating van drie verweesde cheetabroers en -zussen. Ik heb ervaring met paarden en had de eer om twee keer per dag samen met Dr. Marker te helpen bij de verzorging van de vijf paarden van CCF. Omdat ik het allemaal wilde leren en ervaren, vroeg ik of ik mee mocht met het dierenartsteam naar een geitencontrole (helpen met het zetten van een gebroken poot die we bij een geit hadden ontdekt); ging mee met het team voor het opsporen van uitwerpselen om de honden te trainen en te testen; stond 's ochtends vroeg op om te helpen met het melken van de geiten; en ging mee met het ecologieteam en stagiaires toen zij op pad gingen om tellingen van vogels en dieren uit te voeren.

Ik ging erheen met de houding dat ik nooit "nee" zou zeggen en alles zou doen wat er van me gevraagd werd. Ik leerde waar de cheeta's hun uitwerpselen het liefst achterlaten in hun zeer grote tuinen, hoe ik een vrouwtjes-LGD op hormonen kon testen om te zien of ze loops was (dat was ze!), en overwon al snel mijn afkeer (als vegetariër) om vlees te snijden voor de cheeta tijdens de voorbereiding van het dieet. (Ik kan ook niet vergeten dat ik de afwas deed – zoveel afwas, waar ik ook werkte!)

Over die cheeta's

De cheeta's bij CCF kunnen over het algemeen niet worden uitgezet in het wild. Als we cheetawelpen ouder dan 4 maanden zouden ontvangen, zouden ze goede kandidaten zijn voor heruitzetting. Cheetawelpen jonger dan 4 maanden hebben echter niet genoeg tijd met hun moeder doorgebracht, die hen uiteindelijk zou hebben geleerd hoe te jagen, waarop te jagen en, net zo belangrijk, welke roofdieren ze moeten vermijden. De cheeta's die in aanmerking komen voor heruitzetting, worden ver weg gehouden van de dagelijkse activiteiten van werk, gasten en vrijwilligers. Deze cheeta's worden opzettelijk in het wild gehouden en hebben alleen contact met degenen onder ons die zes keer per week naar buiten gaan om ze te voeren, hun water te verversen en op te ruimen. (Alle cheeta's bij CCF vasten één dag per week. Dit is bedoeld om hun eetgewoonten in het wild na te bootsen.) Toen ik er was, hadden we 30 cheeta's om voor te zorgen, maar tegen de tijd dat ik vertrok, waren het er 27. Ze varieerden in leeftijd van welpen (nog geen jaar) tot een paar oude bewoners (14 jaar oud). Dagelijks voeren betekende rondrijden naar de verschillende leefgebieden voor degenen die zich niet in de tuinen bij de centerpen bevonden, en hen voeren, water geven en schoonmaken. Af en toe "rennen" we met deze cheeta's om hun spieren te trainen. De cheeta's in het gebied van de centerpen werden 's middags gevoerd en kwamen allemaal met veel enthousiasme vanuit hun tuinen de verblijven binnen. De cheeta's leven meestal in groepen van 3 of 4. Deze coalities zijn gevormd omdat ze broertjes en zusjes zijn, of vanwege hun leeftijd en persoonlijkheid. Zeer weinig cheeta's zaten solitair in de verblijven.

Hoe de modelboerderij wordt gebruikt – Lesgeven door voorbeeld

CCF runt een modelboerderij, zodat ze boeren kunnen leren hoe ze hun kuddes geiten, schapen en runderen kunnen beschermen. Dit is een veel effectievere manier voor de boeren om het belang van goede omheiningen, hoe ze hun kuddes kunnen beschermen en hoe belangrijk het is om conflicten tussen mens en dier te verminderen, te begrijpen. De KBH's worden als puppy's (beginnend met de geitenjongen) in de geitenkuddes geplaatst en groeien op met de wetenschap dat het hun taak is om de geiten te beschermen. Ik ontdekte dat het instinct van sommige KBH's zo sterk was, dat degenen die in de buurt van de geitenkuddes gehuisvest waren, bijna altijd probeerden te ontsnappen tijdens het voeren – ze moesten echt bij die geiten komen! Vergeet al die verse geitenmelk niet! Dancing Goat Creamery laat zien hoe verse geitenmelk gepasteuriseerd kan worden en verwerkt tot heerlijke kazen, yoghurt en ijsjes, die boeren vervolgens in hun lokale gemeenschappen kunnen verkopen. Terzijde: de feta was mijn favoriet – en als ik had kunnen bedenken hoe ik die mee naar huis kon nemen, had ik dat gedaan – terwijl het ijs een heerlijke traktatie was aan het einde van de dag! Werken in de zuivelfabriek betekende dat je direct resultaat zag: kazen werden gedroogd en gerijpt, of ijs werd ingevroren. Alle ingrediënten werden gebruikt in de maaltijden die werden geserveerd in de gemeenschappelijke eetzaal, in het Cheetah Café, of in maaltijden die werden geserveerd aan gasten die verbleven in Cheetah View Lodge of Babson House.

Je zei dat er honden zijn?

CCF fokt honden om twee verschillende, maar even belangrijke redenen. De bewakingshonden zijn meestal Anatolische herdershonden of Kangals – grote honden met een luide blaf die elke cheeta (die van nature niet uit is op confrontaties) zeker zal afschrikken. Maar de LGD's beschermen hun kuddes ook tegen andere indringers, waaronder luipaarden en slangen! Deze honden hebben een bijtkracht die groter is dan die van een leeuw! Ik vond het geweldig om met de honden te werken – dit waren tenslotte de dieren die ik kon aanraken, aaien en knuffelen. (In Namibië is het illegaal om een ​​cheeta te aaien. De Namibische overheid wil handhaven dat cheeta's geen huisdieren zijn.) De meeste honden leefden in hun eigen verblijven, maar de verblijven waren in groepen. We voerden de honden twee keer per dag en zorgden voor de waterbakken en het scheppen van water in hun tuinen. Aan het einde van de dag, als het niet te warm was, gingen we met verschillende honden wandelen.
Zie foto's:
LGD 10 februari.jpg; Oonkondo LGD 10 februari.jpg; Walking Clio 6 februari.jpg

We hebben ook andere honden die poepdetectiehonden zijn. Deze honden zijn getraind om cheeta-uitwerpselen op te sporen. De uitwerpselen worden op verschillende manieren gebruikt. Als een boer vermoedt dat er een cheeta in de buurt is, helpen de honden dit te bevestigen door de uitwerpselen te besnuffelen. De uitwerpselen worden ook verzameld en getest om te identificeren of het een mannetje of vrouwtje betreft, of het vrouwtje loops is, wat de cheeta heeft gegeten en andere gezondheidskenmerken. De poepdetectiehonden worden dagelijks naar buiten gebracht en worden in een gecontroleerde omgeving op de proef gesteld om uitwerpselen op te sporen.

Uitwerpselen speurhond

Het omkeren van habitatverlies

CCF zet zich actief in om habitatverlies tegen te gaan, niet alleen in Namibië, maar in heel Afrika. CCF Bush is opgericht om de invasieve doornstruiken te verwijderen en ze om te zetten in een boomstam die kan worden verbrand als brandstof of warmte, genaamd Bushblok. Het verwijderen van de doornstruiken stelt de cheeta in staat prooisoorten te vinden en zorgt ervoor dat prooisoorten kunnen floreren, omdat de savanne terugkeert naar uitgestrekte graslanden. Ik heb de Bushblok-operatie niet in actie kunnen zien, dus dat wordt mijn doel voor mijn volgende reis (blijf op de hoogte, dit was de eerste van vele bezoeken!). De teams zullen de invasieve doornstruiken in de cheetaverblijven en in delen van het reservaat kappen. Ik weet dat sommige van mijn zonsondergangfoto's zo adembenemend waren, omdat de savanne gras liet zien tijdens de zonsondergang. Zie foto's:
Cheetah Yard 6 feb.jpg; Storm in de verte Waterberg Plateau 27 feb.jpg

Waterbergplateau
Cheetah Yard

Een dag op bezoek of meerdere dagen blijven

Mijn eerste doel was om alles te weten te komen over CCF en hoe ik de cheeta kon helpen. Daar realiseerde ik me dat ik ook een unieke kans had om te leren hoe het is om een ​​dag of twee (of langer!) als gast CCF te bezoeken. Gasten kunnen meer te weten komen over de cheeta door gebruik te maken van de verschillende aangeboden tours (waaronder de cheetah run of cheetah drive). Tijdens mijn verblijf bij CCF heb ik veel gasten van over de hele wereld ontmoet, die in de Cheetah View Lodge of het Babson House verbleven. Ik heb beide accommodaties bezocht om te zien hoe het er in elk van hen aan toegaat en om gasten te helpen bij het promoten van een bezoek aan en verblijf bij CCF. De Lodge heeft vijf accommodaties, elk met een fantastisch uitzicht op de tuin eromheen of het landschap (en misschien zelfs de waterpoel). Bij een verblijf hier zijn ontbijt en diner inbegrepen (en de maaltijden zijn fantastisch). Het Babson House is een luxe guesthouse met plaats voor zes personen. Een privékok bereidt hier de maaltijden en gasten kunnen op de veranda zitten en een aantal van onze cheeta's beneden observeren. Beide accommodaties zijn ontworpen met comfort en luxe in gedachten en beschikken over comfortabele zitgelegenheid, een prachtig uitzicht en prachtige kunstwerken. Overnachtende gasten kunnen ook de Safari Sundowner Drive naar CCF's "Little Serengeti" met een overvloed aan wilde dieren boeken.

U hoeft niet in het CCF te verblijven om van de dagelijkse activiteiten te genieten. U kunt ook een dagbezoeker zijn en de cheeta's zien rennen, de middagvoedering in de Center Pen bijwonen of een begeleide wandeling maken. Daarna kunnen gasten vrij door het museum wandelen, en nog veel meer. Dagbezoekers kunnen online of telefonisch activiteiten boeken.

Conclusie

Ik had geen verwachtingen van wat ik als werkende gast zou doen. Ik hoopte echt dat ik zou kunnen helpen met de cheeta en de honden, en zoveel mogelijk zou leren over de cheeta in het wild. Ik heb zoveel meer geleerd! Ik heb zoveel fantastische mensen ontmoet – van het personeel tot de stagiaires van over de hele wereld, en onze gasten. Sommigen van hen zullen ook vrienden voor het leven worden! Na de eerste week had ik een routine ontwikkeld die comfortabel was. Ik at in de gemeenschappelijke eetzaal van de Hot Spot, liep tienduizenden stappen en sliep elke nacht als een os. Ik verbleef niet alleen in het onderzoekscentrum, maar bezocht ook nog even snel een weekendje Etosha National Park en ging winkelen in Otjiwarongo (waar ik een mooie galajurk kocht voor een gala dat ik het weekend na mijn thuiskomst zou bijwonen). Ik deed boodschappen in de Spar-supermarkten in Otjiwarongo en Outjie en voelde me meteen thuis – vooral in de groente- en fruitafdeling, waar ik zelfs avocado's kocht! Ik heb talloze safari's en nachtelijke tochten gemaakt, en zoveel wilde dieren gezien dat ik de tel kwijt ben geraakt! Ik ben zelfs een beetje een vogelaar geworden, ik was helemaal onder de indruk van sommige vogels, vooral de koritrap! Mijn ervaring bij CCF was letterlijk levensveranderend. Ik heb zoveel gedaan, zoveel geleerd, zoveel geholpen en het was zo leuk dat ik niet kan wachten om terug te keren!

Delen met vrienden