CCF-updates van Dr. Laurie Marker (Deel twee)
-
- door Meredith Hanel October 15, 2020
Canadezen namen onlangs deel aan een Zoom-evenement met Dr. Laurie Marker, waarin ze terugblikte op 30 jaar CCF en successen en uitdagingen belichtte, waaronder die veroorzaakt door COVID-19. Er zijn zoveel interessante wegen die CCF bewandelt om haar missie om cheeta's te redden te vervullen! In deel één van deze blogpost belichtte ik de geschiedenis van CCF vanaf het allereerste begin en de strategie van CCF om samen met mensen manieren te vinden om conflicten tussen mens en dier aan te pakken, en de onverwachte groei van CCF tot een belangrijk opleidingscentrum voor stagiairs in een breed scala aan beroepen. Hier deel ik Markers nieuws over CCF's werk op het gebied van onderwijs, het bewaken van vee, cheeta-onderzoek, de herintroductie van cheeta's in het wild en de strijd tegen de handel in cheeta's als huisdier.
Een van de eerste dingen die Marker bij CCF wilde doen, was jongeren betrekken via educatieve programma's. "We hebben een compleet curriculum ontwikkeld rond de cheetah en de rol van dit roofdier in het ecosysteem" , zegt Marker, genaamd het Future Conservationists of Africa Program. CCF geeft jaarlijks les aan ongeveer 25,000 schoolkinderen en hun programma reist door heel Afrika.
Vanwege COVID-19 kon CCF geen bezoekers ontvangen en werden hun educatieve programma's stopgezet. Daarom heeft CCF al hun lesmateriaal online gezet. Leraren en docenten in Canada en daarbuiten worden uitgenodigd om gebruik te maken van deze fantastische lesmaterialen . Nu de samenleving zich langzaam weer opent, hoopt Marker dat bezoekers weer terug zullen komen, met inachtneming van de mondkapjesplicht en de afstandsregels.

Stageprogramma's bij CCF leiden dierenartsen, wetenschappers, natuurbeschermers en meer op. Veel van hun stagiairs keerden in maart terug naar huis toen de COVID-19-lockdowns toesloegen, maar enkelen bleven. Toen enkele van CCF's vorige stagiairs geconfronteerd werden met de sluiting van hun universiteiten, vroegen ze om terug te keren naar CCF tijdens de pandemie, en dat werd hen toegestaan. Hoewel COVID-19 het ecotoerisme van CCF stillegde, konden ze hun ecotoeristenpersoneel aan het werk houden, zoals het voeren en verzorgen van cheeta's in hun opvangcentrum. Tijdens de pandemie mocht CCF boeren blijven trainen in roofdiervriendelijke landbouwmethoden. CCF is geclassificeerd als essentiële diensten.
Een roofdiervriendelijke aanpak is het gebruik van waakhonden voor vee. CCF heeft in 700 jaar tijd bijna 25 waakhonden voor vee gefokt en op boerderijen geplaatst. De honden groeien op met vee en als ze volwassen zijn, is hun instinct om hen te beschermen. Boeren over de hele wereld, waaronder Canada en de Verenigde Staten, volgen het voorbeeld van CCF en gebruiken deze honden om vee te beschermen tegen roofdieren. Omdat de honden zo groot zijn als een roofdier en luid blaffen, dienen ze als afschrikmiddel voor roofdieren. We hoorden een van CCF's honden blaffen tijdens Markers presentatie. Ik denk dat hij ons een demonstratie wilde geven. Veewaakhonden verminderen het verlies van vee met 80-90%, wat een aanzienlijke bijdrage levert aan het verminderen van conflicten tussen boeren en cheeta's.
Er leven wereldwijd minder dan 7500 cheeta's, waarvan 50 procent in Namibië en Botswana. CCF zet zich in voor de bescherming van cheeta's in heel Afrika. In Somaliland bestrijdt CCF de illegale handel in huisdieren en zorgt het voor in beslag genomen cheeta's in hun opvangcentrum in Somaliland. CCF heeft drie opvangcentra gebouwd. CCF zal tegen het einde van het jaar een wildreservaat voor deze cheeta's opzetten op land dat hen door de Somaliland-regering is toegewezen. Helaas kunnen cheeta's die uit de dierenhandel worden gered, meestal niet in het wild worden teruggezet, omdat ze zoveel menselijke zorg nodig hebben dat ze erg aan mensen gewend raken. Deze cheeta's zullen in het nieuwe reservaat leven en worden gebruikt voor educatieve programma's die de houding van mensen ten opzichte van cheeta's kunnen veranderen.
CCF geeft er de voorkeur aan om cheeta's zoveel mogelijk in het wild te herintroduceren en heeft daar al een aantal mooie succesverhalen over gehad. Jacomina is een cheeta die als wees bij CCF terechtkwam, maar erin slaagde te paren met een wilde cheeta en twee welpen ter wereld bracht: Shandy en Savanna. Marker herinnerde zich hoe onze eigen Carolyn Farquhar, voorzitter van CCF Canada, tijdens een bezoek hielp met het aanbrengen van satelliethalsbanden bij Jacomina's welpen. Shandy groeide op en kreeg zelf een nest. CCF kan vaak zien wanneer een cheeta aan het bevallen is doordat de signalen van de satelliethalsband niet meer bewegen. Het feit dat een tweede generatie in het wild wordt geboren, bewijst het succes van hun rehabilitatieprogramma. De methoden van CCF kunnen worden gebruikt om cheeta's te herintroduceren in landen zoals India, waar cheeta's al zo'n 60 jaar niet meer voorkomen.

Het genetisch laboratorium van CCF bewaart bloed-, weefsel-, sperma- en uitwerpselmonsters om onderzoek te doen naar genenstroom in cheetapopulaties. Onderzoekstechnieken die bij CCF in samenwerking met het Smithsonian Conservation Biology Institute zijn ontwikkeld, werden afgelopen februari gebruikt om de eerste cheetawelpen te produceren door middel van in- vitrofertilisatie met een draagmoeder in de dierentuin van Columbus.
Een ander CCF-project dat op het eerste gezicht misschien ver van de cheeta's af lijkt te staan, is het Biomassaprogramma van CCF, dat gebruikmaakt van doornstruiken. Marker hoorde van boeren dat overwoekering doornstruiken landbouwgrond onbruikbaar maakt. Wanhopige boeren zagen cheeta's en doornstruiken als twee bedreigingen voor hun bestaan, en cheeta's waren het makkelijkst te doden. Aanvankelijk begon CCF met het verwijderen van doornstruiken om er Bushblok-houtbriketten van te maken. Maar als reactie op de droogte die ze dit jaar hadden, begon CCF met het maken van veevoer uit de doornstruiken. Marker hoopt dat ze begin volgend jaar doornstruiken kunnen gebruiken om elektriciteit op te wekken.
Hoewel het uiteindelijke doel van CCF is om cheeta's in het wild te redden, werkt CCF in de praktijk samen met mensen in de gemeenschappen waar cheeta's leven. In Canada hechten we veel waarde aan onze wilde dieren en we zouden CCF als voorbeeld moeten nemen van hoe we een gezond ecosysteem kunnen behouden waarin mens en roofdier naast elkaar bestaan. Of de cheeta nu je favoriete dier is of niet, er zijn zoveel fantastische initiatieven van CCF om te volgen, te delen en te steunen. Welke spreekt jou het meest aan? Laat het ons weten via [email protected].
Gerelateerd lezen
-
August 14, 2026
De cheetah: een katalysator voor landschapsherstel -
July 3, 2026
Bezoekers bij de speelboom van Tupuka!