Hoe het beschermen van cheeta's de planeet helpt
-
- door Amy Cocksedge 4 januari 2020
en waarom Canadezen zich hier zorgen over moeten maken.
Cheeta's zijn misschien wel het snelste dier ter wereld, maar ze kunnen niet ontkomen aan het feit dat er nog maar minder dan 7,500 in het wild leven. Deze lage populatie maakt ze tot een kwetsbare soort. Hun populatie neemt af door verlies van prooien, illegale jacht en de fragmentatie en het verlies van hun leefgebied. Om cheeta's te laten overleven, moeten we deze problemen aanpakken.
Maar cheeta's leven aan de andere kant van de wereld, dus waarom zou het ze iets kunnen schelen? Veel mensen geven erom omdat cheeta's prachtige dieren zijn en ze willen dat ze overleven. Maar cheeta's zijn veel meer dan dat.
Soorten en ecosystemen zijn met elkaar verbonden. Dat betekent dat wat er met één soort gebeurt, een heel ecosysteem kan beïnvloeden, inclusief dieren, planten en mensen. In dit tijdperk van het Antropoceen, waarin menselijk handelen de zesde mondiale biodiversiteitscrisis heeft veroorzaakt , moeten natuurbeschermingsmaatregelen zich richten op de soorten en ecosystemen die het meest bedreigd worden en die, indien beschermd, de grootste positieve impact zullen hebben. Omdat alle ecosystemen met elkaar verbonden zijn, kan het helpen van cheeta's de planeet als geheel ten goede komen.
Jachtluipaarden zijn "apexpredatoren" , wat betekent dat ze aan de top van hun voedselketen staan. Als we jachtluipaarden uit een ecosysteem verwijderen, zien we "trofische cascades" ontstaan. Dit is wanneer het verwijderen van één dier andere dieren in hetzelfde voedselweb beïnvloedt. De afbeelding hieronder is een eenvoudig diagram van een voedselweb. Hoewel de jachtluipaard bovenaan staat, tonen de pijlen de dieren waarmee de jachtluipaard op andere niveaus verbonden is. Het verwijderen van deze dieren zou leiden tot de gevolgen – er zou een trofische cascade optreden. Er zijn twee redenen waarom trofische cascades slecht zijn: de controle van dierpopulaties en de negatieve impact op de biodiversiteit.
Controle van andere dierpopulaties
Als roofdieren controleren cheeta's het aantal prooisoorten in hun ecosysteem. De belangrijkste prooien van cheeta's zijn herbivoren. Zonder cheeta's groeien deze populaties. Dit kan problemen veroorzaken zoals "overbegrazing": wanneer dieren alle vegetatie opeten. Dit kan leiden tot bodemerosie en het veranderen van begroeide gebieden in woestijnen. Dit beïnvloedt de waterkringloop, wat de kans op bosbranden vergroot. Onderzoek heeft ook aangetoond dat wanneer een diersoort verdwijnt, ziekten kunnen toenemen bij zowel dieren als mensen. Cheeta's eten bijvoorbeeld bavianen, wat hun aantal onder controle houdt en ziekten bij mensen weghoudt. Wanneer de cheetapopulatie echter afneemt, nemen ziekten toe bij bavianen en mensen.
Rol in biodiversiteit
Biodiversiteit is de verscheidenheid aan leven in een ecosysteem. Het voorziet de wereld van levensondersteunende diensten, zoals schone lucht, zoet water en voedsel. Bossen zuiveren de lucht door koolstofdioxide op te nemen en zuurstof af te geven. Planten houden de bodem op zijn plaats en zorgen ervoor dat watersystemen draaiende blijven. Bestuivers zorgen ervoor dat voedsel groeit. De biodiversiteit wordt echter bedreigd wanneer soorten, zoals cheeta's, verdwijnen. Dit kan negatieve gevolgen hebben voor de ecosysteemdiensten die biodiversiteit levert.
Jachtluipaarden zijn belangrijk. Ze spelen een essentiële rol in het behoud van de gezondheid van hun ecosystemen. Omdat ecosystemen met elkaar verbonden zijn, kunnen veranderingen in één ecosysteem wereldwijde gevolgen hebben. Canadezen, en iedereen, zouden zich moeten bekommeren om de bescherming van deze diersoort, aangezien hun behoud gunstig is voor de hele planeet.
Bronnen:
Alonso, A., Dallmeier, F., Granek, E., & Raven, P. (2001). Biodiversiteit: verbinding met het tapijt van het leven . Smithsonian Institution Press.
Buk, K., en Marnewick, K. (2010). Bescherming van cheeta's in Zuid-Afrika. Afrika Inzicht , 39 (4), 212-224.
Durant, SM, Mitchell, N., Groom, R., Pettorelli, N., Ipavec, A., Jacobson, AP, Woodroffe, R., Böhm, M., Hunter, LT, Becker, MS en Broekhuis, F. (2017). De wereldwijde achteruitgang van de cheetah Acinonyx jubatus en wat dit betekent voor natuurbescherming. Proceedings of the National Academy of Sciences , 114 (3), 528-533.
Mills, MGL, Broomhall, LS, & du Toit, JT (2004). Voedingsecologie van de cheetah (Acinonyx jubatus) in het Kruger National Park en een vergelijking met andere Afrikaanse savannehabitats: is de cheetah alleen een succesvolle jager op open grasvlakten? Wildlife Biology , 10 (1), 177-187.
Platt, John. (2010, december). Mensen lopen een groter risico op ziekten naarmate de biodiversiteit verdwijnt.
Wilsey, BJ, & Potvin, C. (2000). Biodiversiteit en ecosysteemfunctionering: belang van soortgelijkheid in een oud veld. Ecology , 81 (4), 887-892
Gerelateerd lezen
-
October 27, 2026
Hoe kinderen de toekomst kunnen veranderen: leren door te spelen. -
August 14, 2026
De cheetah: een katalysator voor landschapsherstel
